Blog

Een veelgehoorde kreet in radioland is ‘het ligt aan de muziek’. Het is de eerste uitspraak die je hoort als de luistercijfers gedaald zijn. Zelden als de luistercijfers gestegen zijn, dan is het de verdienste van de deejays. Of van de marketing. Het is een beetje hetzelfde als bij het Nederlands elftal: als Oranje wint roepen we massaal ‘we hebben gewonnen!!’ en bij verlies roept het Nederlandse volk ‘zij hebben verloren’.

Naar aanleiding van de discussie rondom Serious Request – de Lifeline, een blog van een jarenlange 3FM-luisteraar. Het afgelopen weekend kwamen er veel reacties binnen op het Spreekbuis-artikel en de blog van Richard Otto over de voorlopige opbrengst van dit jaar, dat het een heel stuk minder is dan de voorgaande jaren; veel daarvan waren negatief. Ook ik was het er niet mee eens, en ik leg in deze blog uit waarom:

Er kwamen gisteren en vandaag veel reacties binnen op het Spreekbuis-artikel: ‘3FM Serious Request haalt stuk minder geld op’. Het waren vooral negatieve reacties, want volgens veel lezers had Spreekbuis de behaalde donatiesopbrengsten niet mogen vergelijken met vorige edities. Er kwamen reacties binnen zoals: ‘Elke euro is er één’, ‘SR is geen wedstrijd. Alles wat zij ophalen is geweldig!’, ‘Beter dan niets doen’ en ‘Wat een zure titel!’. Uiteraard zijn dit allemaal begrijpelijke opmerkingen.

(door Niels Bruinsma/ ABOVO Media) Edwin Evers stopt er na deze week mee. Het zal niemand ontgaan zijn, er is immers zelfs een ‘We are the world’ afscheidslied gemaakt. Een grootheid hangt zijn microfoon aan de wilgen.

(door Niels Bruinsma/ Abovo Media) Zoals iedereen binnen de mediabranche wellicht wel weet hebben we in Nederland sinds enige jaren een strikte scheiding tussen de top 2 en de bottom 2. Bovenaan STER en RTL, waarbij de positie varieert met de doelgroep en op gepaste afstand Talpa (voorheen SBS) en BrandDeli.

Het laatste wat je wil als merk is geassocieerd worden met ‘campingvolk’. Mensen die met afgeknipte spijkerbroeken, ook in de winter, op crocs hun boodschappen gaan doen. Mensen die onder de tatoeages zitten van ex-vriendinnen, vaak genomen in een dronken bui op weg terug van het UWV. Mensen die drie keer per week patat eten. Mensen die bij de Action hun boodschappen doen. Allemaal niks mis met deze mensen, maar als merk wil je je daarmee niet associëren. Want dan blijven de ‘- merken’ weg, die willen niet graag en veel adverteren bij een radiomerk dat zich daarop richt, hoe hoog je marktaandeel ook is. Daarom selecteer je als radiomaker ook altijd de nét wat intelligentere luisteraar om in je uitzending te komen. Idem voor je foto’s met winnaars, in iedere uiting probeer je aan ‘merkbescherming’ te doen. Want alles straalt af op je merkwaarde.

In de aanloop naar de feestdagen wil ik even stilstaan bij het afgelopen jaar. Voor MAX was 2018 een aaneenschakeling van hoogtepunten.

(door Margo Smit / NPO Ombudsman) Het blijft een heikel punt: hoe ga je om met beelden die als schokkend ervaren kunnen worden? Als Staatsbosbeheer begint met het afschieten van edelherten in de Oostvaardersplassen, dan weet de ombudsman dat er klachten komen als een stervend dier wordt getoond. Maar moet dit beeld dan van de zenders gebannen worden, zoals een groot aantal klagers wil?

Zou de Europese Commissie het expres gedaan hebben? Het ongeluksgetal kiezen voor een omstreden EU-wetsvoorstel rondom de vernieuwing van auteursrechten?

In Den Haag en Hilversum wordt veelvuldig vergaderd over de toekomst van de NPO. Vanmiddag wordt er een debat hierover gehouden. Begin 2019 komt minister Slob (Mediazaken) met zijn visie hoe het omroepbestel er uit moet komen te zien. Vrijwel elke belanghebbende partij heeft al visie gegeven wat er moet gebeuren om het Nederlandse medialandschap toekomstbestendig te maken. Ik doe ook nog een ‘duit in het zakje’.