Marcel van Roosmalen maakt podcast over de gijzeling van Gladbeck

In De Gijzeling van Gladbeck maken journalist Marcel van Roosmalen en zijn jeugdvriend Roel Gootzen een roadtrip door Duitsland voor een reconstructie van één van de meest roemruchtige bankovervallen ooit. Dat was in het Duitse stadje Gladbeck in 1988. Op de overval volgde een bloedige gijzeling.

Het Gladbecker gijzeldrama was een ophefmakende misdaad en werd gekenmerkt door sterk doorgedreven sensatiejournalistiek. Op 16 augustus 1988 overvielen Dieter Degowski en Hans-Jürgen Rösner een bankkantoor in Gladbeck. Hier gijzelden zij een aantal mensen en vluchtten twee dagen door Duitsland en Nederland. De gijzeling eindigde twee dagen later met een controversiële ingreep van de politie op de snelweg, waarbij drie mensen omkwamen. 

De gijzelnemers Rösner en Degowski gaven tijdens hun vlucht live-interviews voor de radio en televisie, en lieten reporters bij hen in de vluchtwagen plaatsnemen. De voortdurende nabijheid van journalisten hinderde het optreden van de politie. Later werd er in meerdere politieke debatten over de grenzen van de journalistiek gediscussieerd. 

Welke rol speelden de media in dit spraakmakende gijzeldrama? Zijn er nog onbeantwoorde vragen? Marcel en Roel zoeken hier antwoord op in deze zesdelige serie. De podcast is een productie van BNNVARA en NPO Radio 1.

Videofragment van gijzeldrama:

8 Comments

  1. Wat een vreselijk nare en negatieve man die Marcel. Brengt geen enkele nuttige toevoeging, behalve geklaag, commentaar en zelfmedelijden. Halverwege gestopt en google geraadpleegd om het verhaal zelf te lezen. Jammer, met alleen Roel had het een leuke podcast kunnen zijn!

    • Ja, zeer herkenbaar. Uiteraard overdrijft hij bewust, maar de titel had beter kunnen zijn ‘de griep van Marcel’.
      En het rare is dat ik me tijdens de hele podcast (Ik ben bij deel 4) steeds maar 1 ding afvraag: Wanneer is dit opgenomen? Als je zo vreselijk ziek bent (niet mijn woorden), hoe haal je het dan in je hoofd met iemand in de auto te gaan zitten, of in gesprek te gaan met anderen, in in een koffietent te gaan zitten. Dat zijn mijn pre-Corona gedachten al. Als dit ná de Corona ‘uitbraak’ is opgenomen, dan is deze journalist geen haar beter dan de journalisten uit de podcast. Maar zo erg zal het niet zijn, neem ik aan.

    • Haha ik dacht dat ik de enige was. Goed verhaal maar de uitspraken en taalgebruik van die maarten is ten eerste soms echt beledigend, ik heb b.v. ook tatoeages en nu ook officieel tot uitschot bestempeld met laag niveau en werkloos. Vloeken tot en met, ik kan dat ook maar als ik aan het werk ben let ik ook op mijn taal en als ik die jeugdvriend was had ik hem na een halve dag al langs de snelweg gedropt met dat eeuwige Gezeik op echt alles.

  2. Ik heb zo’n idee dat Marcel de griep heeft tijdens de opname.

    Dit geklaag was voor mij een reden om bijna te stoppen met luisteren. Het verhaal vond ik indrukwekkend. Vandaar ik toch alles nog heb afgeluisterd.

  3. Zo heerlijk om mijn gevoel te herkennen in deze reacties. Ik zit totaal niet te wachten op het verhaal van de griep (een echte mannengriep waarschijnlijk) van een zure man. Hij verpest de kwaliteit van deze podcast volledig. Omwille van het verhaal zal ik het afluisteren.

  4. Wat een zeiksnor die Marcel, commentaar op alles en iedereen, maar zelf wel lekker iedereen blootstellen aan zijn griep.. Ik ben na twee afleveringen gestopt. Jammer, want de stukken van Roel zijn heel goed!

  5. Ik vond dit net een heel leuke podcast!Het verhaal werd goed gebracht en dat geklaag van Marcel vond ik best wel leuk en grappig. Het zijn jeugdvrienden en dat kon je horen in de interacties tussen de twee, mij stoorde het totaal niet, ik vond het zelfs een meerwaarde!

  6. Pfff, ik geef nooit mijn mening p internet, maar ik ben even gaan googelen naar een recensie. Ik ben bij aflevering drie, maar ik heb echt moeite met Marcel. Ik deel de mening van de mensen hierboven. Hij mag dan ziek zijn, maar deze negativiteit zit in deze man. Hoe hij zijn “vriend” kleineert, vind ik echt verwerpelijk. Zoals dat stuk over dat hij in de trein zit en kijkt naar al die mensen die, net als jij, naar hun vreselijke baan gaan. Je zet hem voor lul voor zijn collega’s en het is neerbuigend. En mensen zien hem als creatief?
    Ook de negativiteit over Duitsland en de mensen die ze interviewen blijft maar aanhouden. Prima om dat een keer te zeggen of een grap over iemand te maken, maar dit is echt respectloos. Knap hoe Roel dit volhoudt! Hij is mee voor de kennis, maar wordt niet gewaardeerd.
    Ik stop…

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*