De snelle opmars van videopodcasts zorgt voor groei, maar leidt ook tot irritatie onder traditionele luisteraars. Dat schrijft The Wall Street Journal in een analyse over de veranderende podcastmarkt.
Steeds meer podcasts verschijnen tegenwoordig niet alleen als audioproduct, maar ook als videoshow op platforms als YouTube, Spotify, Apple en Netflix. Volgens de krant is YouTube inmiddels zelfs het grootste podcastplatform van de Verenigde Staten.
Daardoor voelen sommige audioluisteraars zich buitengesloten. Hosts verwijzen tijdens afleveringen geregeld naar beelden, objecten of gebaren zonder die mondeling toe te lichten. Vooral mensen die luisteren tijdens het autorijden, sporten of werken ervaren dat als storend.
De Amerikaanse krant sprak luisteraars die aangeven podcasts juist te waarderen omdat ze passen in momenten waarop kijken onmogelijk is. Wanneer makers steeds meer focussen op video, gaat volgens hen een belangrijk voordeel van het medium verloren.
Ook in Nederland klinkt die kritiek. Audiospecialist Stan Steeghs schrijft op social media dat veel makers hun audiopubliek vergeten. Volgens hem zijn juist audioluisteraars vaak het meest waardevol, omdat zij afleveringen actief opzoeken, langer luisteren en commercieel interessanter kunnen zijn voor adverteerders. “Bovendien is de consumptietijd van audioluisteraars vaak hoger dan die van videokijkers.”, aldus Steeghs.
Audio vraagt volgens Steeghs minder van je brein dan video, en dat is een van de redenen waarom audio het wint op de luistertijd. Je hoeft niet te kijken, je hoeft niet te focussen, je hoeft niet ‘aanwezig’ te zijn. De aflevering loopt terwijl jij iets anders doet. Terwijl je rijdt, wandelt, sport of kookt (of langzaam in slaap valt).
Steeghs: “Video vraagt dat allemaal wél. Je bent actiever, moet kijken, aanwezig zijn. En zodra je dat commitment aangaat, activeer je ook hogere verwachtingen”.
