Grijze wolken pakten zich samen boven het Binnenhof toen ik daar het videofilmpje opnam, dat u deze en volgende week regelmatig te zien (en op de radio te horen) krijgt tussen de programma’s door. Waterkoud was het en op de Hofvijver lag nog ijs. Nee, veel warmte straalde het regeringscentrum van ons land niet uit. Het lijkt wel haast symbolisch voor de opstelling van het kabinet tegenover de publieke omroep.
Ik werd afgelopen week getroffen door de vele blijken van medeleven uit de hele samenleving na het overlijden van Mies Bouwman. Het liet nog maar eens zien hoe veel zij heeft betekend voor de Nederlandse televisie.
Wat vliegt de tijd! MAX Magazine viert alweer zijn vijfde verjaardag.
Heel wat verontruste reacties van kijkers heb ik ontvangen nadat De Telegraaf vorige week schreeuwerig had gemeld dat hun favoriete programma Bed & Breakfast van de buis zou worden gehaald.
NPO Start, de terugkijk- en on demand dienst van de Nederlandse Publieke Omroep en de opvolger van NPO Gemist en Uitzending Gemist, groeit als kool. Elke dag maken 1 miljoen Nederlanders gebruik van het inmiddels grootste Nederlandse platform.
Heeft u ‘m nog op zolder liggen: zo’n camera voor 8- of 16mm-films en talloze dozen en blikjes met opschriften als ‘verjaardag Dirk (3)’ of ‘vakantie Spanje 1961’? Was (of bent) u een van die vele duizenden amateurfilmers die ons land rijk is?
Heeft u ook zo genoten van onze serie ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’? U was beslist niet de enige! Volgens Stichting Kijkonderzoek keken er per aflevering gemiddeld 2.374.000 mensen naar de twaalfdelige serie. En dat ondanks het late uitzendtijdstip!
Weet u waar ik me soms vreselijk over kan opwinden? Mensen die maar wat roepen, zonder dat hun mening op enig feit gebaseerd is. Of nog erger, mensen die elkaar napraten zonder te controleren of de ander ook maar enig greintje van gelijk heeft. Je vindt dat soort papegaaiengedrag overal terug, maar vooral als het gaat om de media deinst menigeen er niet voor terug de grootst mogelijke flauwekul te verkondigen. En ja, social media vormen daarbij het favoriete kanaal. Daarop kan je nu eenmaal zonder kritisch filter alles kwijt wat maar in je opkomt. En als je geluk hebt, wordt jouw oprisping door anderen ook nog voor zoete koek geslikt en als ‘waarheid’ aangenomen en verder verspreid.
Eigenlijk wist ik al begin december wie de Omroepman of -vrouw van het Jaar zou worden. Toen ontving ik namelijk als voormalig winnaar (2014) een uitnodiging voor een diner met de op dat moment nog onbekende winnaar van 2017.
Copyright © 2019 Spreekbuis
