De Tweede Kamer-lid Mona Keijzer wil meer duidelijkheid over de plannen voor een Europese minimumleeftijd voor sociale media en de daarbij benodigde leeftijdsverificatie. Ze heeft hierover vragen gesteld aan de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat. Daarbij staan vooral privacy, effectiviteit en de gevolgen voor de toegang tot online media centraal.
Aanleiding is onder meer een verklaring van 438 beveiligings- en privacyonderzoekers uit 32 landen. Zij waarschuwen volgens de Kamervragen voor de risico’s van grootschalige online leeftijdsverificatie en vinden dat brede invoering niet moet plaatsvinden zolang er onvoldoende wetenschappelijk bewijs is over de effectiviteit en mogelijke schade.
Keijzer vraagt het kabinet onder meer welk bewijs er is dat een Europese minimumleeftijd daadwerkelijk leidt tot minder schade voor minderjarigen. Ook wil zij weten of de maatregel proportioneel is, gezien mogelijke gevolgen voor privacy, informatievrijheid, digitale inclusie en cybersecurity.
Daarbij wordt ook gekeken naar alternatieven. Genoemd worden ouderlijke toestemming, betere ouderlijke controles, kindvriendelijke standaardinstellingen en beperkingen op verslavende ontwerptechnieken van sociale platforms. Ook vraagt Keijzer waarom leeftijd en toegang niet aan individuele EU-lidstaten kunnen worden overgelaten.
Zorgen over effectiviteit en privacy
In de vragen wordt verwezen naar Australië, waar een minimumleeftijd van zestien jaar is ingevoerd. Volgens de aangehaalde cijfers daalde het aandeel jongeren onder zestien dat sociale media gebruikt na drie maanden slechts van 85,9 naar 81,5 procent. Keijzer vraagt daarom of Europa niet eerst de langere termijnresultaten van dergelijke maatregelen moet afwachten.
Ook de technische uitwerking roept vragen op. Zo wil het Kamerlid weten welke persoonsgegevens worden verwerkt, welke partijen toegang krijgen tot die gegevens en hoe lang informatie wordt bewaard. Daarnaast vraagt zij hoe volwassenen zonder een Europese digitale identiteitswallet of leeftijdsverificatie-app toegang kunnen houden tot diensten met een leeftijdsgrens.
Voor mediabedrijven en online platforms kan de discussie grote gevolgen hebben. Een brede verplichting tot leeftijdscontrole kan uiteindelijk invloed krijgen op de manier waarop gebruikers toegang krijgen tot sociale media, videoplatforms en andere online informatie- en mediadiensten.
Keijzer vraagt het kabinet daarom ook te onderzoeken of leeftijdsverificatie ertoe kan leiden dat jongeren uitwijken naar buitenlandse of minder gereguleerde platforms. Daarnaast wordt gevraagd of strengere handhaving van de bestaande Digital Services Act niet hetzelfde doel kan bereiken met minder ingrijpende maatregelen.
WAARDEER DIT ARTIKEL!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage, dan kan dat. Zo help je onafhankelijke mediajournalistiek in stand houden.
