Commentaar Eurovisie Songfestival 2021 in handen van Cornald Maas en Sander Lantinga

Cornald Maas en Sander Lantinga gaan in mei het Eurovisie Songfestival voorzien van commentaar voor de Nederlandse kijker. Lantinga neemt het stokje eenmalig over van Jan Smit, die dit jaar één van de presentatoren van het songfestival is. Cornald Maas en Sander Lantinga geven commentaar tijdens de halve finales op 18 en 20 mei en de finale op 22 mei in Rotterdam Ahoy. 

Cornald Maas is al sinds 1993 professioneel betrokken bij het Eurovisie Songfestival. Vanaf 2004 verzorgt hij het commentaar. Cornald: “Ik kijk er naar uit om het commentaar in de uitzendingen met Sander te verzorgen, temeer door zijn muzikale know how en humor. Sander heeft nooit zijn liefde voor het Eurovisie Songfestival onder stoelen of banken gestoken, wat ik uiteraard erg waardeer.” 

Sander Lantinga maakt sinds 2019 deel uit van de selectiecommissie van AVROTROS, waar ook Cornald al jaren lid van is. Dit jaar verzorgt de Radio 538-DJ voor het eerst het commentaar bij het Eurovisie Songfestival. Lantinga: “Mensen in mijn omgeving hebben mij wel eens gevraagd of ik ooit het festival zou willen presenteren. Ik ben tenslotte groot fan! Mijn antwoord was dan altijd dat ik liever het commentaar zou willen doen. Ik voel me dus enorm vereerd. Zeker omdat dit jaar het festival in Nederland wordt georganiseerd en het eenmalig is, vind ik dit het leukste vakantiebaantje ooit. Voor Cornald ook fijn dat ik hem onder mijn hoede kan nemen om hem alle ins en outs van het songfestival mee te geven, haha.

Inzending
Jeangu Macrooy (27) vertegenwoordigt met het nummer Birth of a New Age Nederland op het Eurovisie Songfestival in Rotterdam. Birth of a New Age gaat over veerkracht en viering van een nieuw tijdperk en is een ode aan iedereen die voor zichzelf opkomt en de kracht van zijn authenticiteit durft te vieren.
Het Eurovisie Songfestival is op 18 en 20 mei – de halve finales – en 22 mei – de finale – te zien bij AVROTROS om 21.00 uur op NPO 1. 

7 Comments

  1. Jeangu is een paar jaar in Nederland heb ik begrepen en komt uit Suriname. Is hij een vluchteling? Suriname is toch een veilig land? Hoe heeft hij dat voor elkaar gekregen om in Nederland te blijven? Zanger zijn lijkt mij geen uitzonderlijk beroep om een verblijfsvergunning te krijgen van IND. Ik weet niet of het nodig is als je voor Nederland uitkomt voor het songfestival een Nederlands paspoort nodig hebt. Genoeg allochtone en autochtone zangers in Nederland, die beter geschikt zijn voor het songfestival. Maar ik begrijp het wel. De witte Nederlander is bang voor racist uitgemaakt te worden.

    • Allochtoon weet niet waar ie het over heeft. Jeangu Macrooy kon hier als Surinamer gewoon studeren en werken en financieel zijn eigen boontjes doppen en als ie wil zou hij na vijf jaar, ongeveer nu, Nederlander kunnen worden. Maar hij kan ook gewoon Surinamer blijven en zo een permanente verblijfsvergunning krijgen, er zijn zoveel buitenlanders die hier een baan hebben en al heel lang wonen, maar ja een blanke Engels ingenieur bij Shell vindt iedereen normaal, maar een zwarte, Surinaamse student en zanger? Gelukszoekers zijn het.

      En het Songfestival heeft een traditie met het afvaardigen van kandidaten met een andere nationaliteit, ik denk France Gall die met Poupee de cire, poupee de son (geschreven door Serge Gainsbourg) het Songfestival won voor Luxemburg, of de Canadese Celine Dion die eind jaren 80 voor Zwitserland uitkwam ook won en hiermee de basis legde voor haar latere succesvolle wereldcarrière. Ik bedoel maar en ik voel me ook een wereldburger.

      Over Jeangu Macrooy en zijn Songfestivallied schreef ik onlangs nog een ingezonden brief die begin maart in NRC Handelsblad werd geplaatst. Wie de schoen past trekke hem aan.

      Gorman

      Lange weg te gaan

      In zijn column Waarom huidskleur net zo relevant is als sekse (9/3), vraagt Maxim Februari zich af waarom in de affaire Gorman-Rijneveld huidskleur er volgens de nagenoeg hele, witte literaire wereld in Nederland niet toe zou mogen doen, terwijl in de boekenweek 2019 iedereen er nog over viel dat het motto voor het thema ‘vrouw’ was ontleend aan een mannelijke dichter (Nijhoff: De moeder de vrouw). The Hill We Climb heet het gedicht van Amanda Gorman en inderdaad, mensen van kleur hebben nog steeds een heuvel, een berg te beklimmen op weg naar gelijkwaardigheid. Tegelijk hebben nog veel witte medemensen eenzelfde weg te gaan, ook in Nederland. Kijk maar naar het songfestivallied van Jeangu Macrooy Birth Of A New Age. Daarin staat in het Sranantongo: „Yu no man broko mi” (Je kunt me niet breken). Dat werd meteen het ‘broccoli-lied’ genoemd. Niemand benoemt dat het een strijdlied is tegen racisme en dat begint met het woord skin.

      DirkJan Vos
      Amsterdam

      Lees meer:

      http://www.dejongenskamer.nl/gorman.htm

      En dan vanavond het nieuws dat naast Cornald Maas nu niet Jan Smit het commentaar gaat geven bij de tv, Jan presenteert al op het podium, maar … Sander Lantinga. Hoe komen ze daar nu bij …? Tja.

      Fijne avond.

      • Suriname is geen EU lid. Dus je hebt na je studie een werkvergunning nodig van de IND. Ik dacht dat ze dat alleen gaven aan personen buiten de EU als je gewilde kenniswerker bent, zoals de Aziaten. Ik had ook begrepen dat Chinese koks hier ook een werkvergunning kunnen krijgen omdat de Nederlandse koks de Chinese keuken niet beheersen. Zanger lijkt mij nou niet een beroep dat zo speciaal is dat andere mensen in Nederland dat niet kunnen. Dit zaakje stinkt in mijn ogen

    • Beste Allochtoon,
      Wat is dat nou weer voor rare en zinloze reactie!
      Dus je mag alleen naar Nederland komen als vluchteling?
      Er zijn ook “gewone” immigranten, hoor.

      En Suriname veilig?
      Alleen als je het eens was met Bouterse.
      Voor als je het nog niet wist: Suriname is een vroegere Nederlandse kolonie, wellicht hebben Surinamers iets meer rechten om naar Nederland te emigreren als b.v. Brazilianen.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*