Arnold Karskens: ’Er is geen enkele sprake van racisme’

Met verbazing verneemt het bestuur van omroep Ongehoord Nederland de reactie van de NPO op de uitzending van het opinie-programma Ongehoord Nieuws van 15 september 2022. Volgens de NPO zouden daarbij ‘de grenzen van racistische of discriminerende uitlatingen’ zijn bereikt. Volgens het bestuur van ON! is daarvan geen enkele sprake en is dat ook nooit de bedoeling geweest.

Onder de vraagstelling: ‘Racisme, wie doen het?’ en ‘Wie is een racist?’ is er volgens Karskens aandacht besteed aan de ruzie en de beschuldigingen van racisme bij de partij BIJ1.

Karskens: ‘Deze situatie werd door schrijfster Shohreh Feshtali van Iraanse afkomst en prof. dr. Paul Cliteur, emeritus hoogleraar Encyclopedie van de rechtswetenschap, geduid. Daarbij heeft Ongehoord Nederland niemand willen beledigen. De kernboodschap van het item was juist de oproep van studiogast Paul Cliteur dat (alle) mensen elkaar meer als mensen zouden moeten gaan zien. Wij nodigen iedereen uit het programma terug te kijken via onze website OngehoordNederland.tv of NPOStart

Ongehoord Nieuws belicht en becommentarieert de nieuwsbol van de andere zijde en met deze visie en missie zijn we toegetreden tot het publieke bestel. Van racisme, discriminatie of het oproepen tot geweld moeten wij niets hebben en wij nemen als omroep afstand hiervan.’

4 Comments

  1. Als je een andere mening hebt dan de massa dan demoniseren, framen en censureren ze je. Best treurig in een land die vrijheid en democratie hoog in het vaandel heeft staan. En dan een grote mond hebben over andere landen.

    • Nou Kees, ik denk dat het net wat anders ligt, eigenlijk precies andersom. Woke is begonnen als positief woord in de Amerikaanse strijd van zwarte mensen voor meer gelijkheid en rechtvaardigheid omdat in dat droomland van de grenzeloze vrijheid van meningsuiting, nog steeds heel veel ongelijkheid en discriminatie is. Vervolgens heeft NL-rechts het woord naar hier geïmporteerd, niet omdat hier nu veel wokies waren, of zijn(!), maar om de betekenis om te draaien en haat te zaaien. Vervolgens heeft links het ook omarmd en dan vooral om zelf niet meer solidair te hoeven zijn, ook jij Attje dom en onfatsoenlijk kuiken! Kortom wokisme is het nieuwe antisemitisme de nieuwe moslimhaat, maar nu veel breder gedragen, dus tel uit je winst, want uiteindelijk draait het weer alleen maar om tomeloos egoïsme: Ikke en de rest kan stikke en zeker mensen van een ander geloof, uit een ander land, of met een andere kleur. Welkom in racistisch Nederland, Arnold Kraskens for president.

      Ik hoorde bij Radio 1 bij de Taalstaat een taalkundige afstandelijk zeggen dat de herintroductie van het woord neger past in de traditie van taalveranderingen, maar dat nu neger weer gebruikt wordt is alleen maar om nog meer haat te zaaien, nergens anders om. En laat ook Hansje Teeuwen met zn kleine covid-pikkie dat is goed in z’n dove oren knopen.

      En het is ronduit schandalig dat uitgerekend Yesilgöz iedereen ophitst met d’r anti-wokisme, want het is GVD uitgerekend haar VVD die oa de misstanden bij de belastingdienst met hun structurele systeem van etnisch profileren en de mensonterende toestanden voor vluchtelingen in Ter Apel – haar KUT-VVD en die van Mark Kutte die dat allemaal willens en wetens hebben gecreëerd!

      Ik.Ben.Woke

      • Voor Koning Hans en z’n vele onderdanen,

        Extreem-rechts moet terug de verdomhoek in, waar het hoort – Sander Schimmelpennick – de Volkskrant – 19 09 22

        =

        De bewuste provocatie van Ongehoord Nederland – bij de NPO werden ‘negers’ ervan beticht ‘blanken’ massaal in elkaar te slaan, met nog geen flinter bewijs – zou weleens een zegen kunnen blijken. Allereerst leidt de middelvinger misschien wel tot de volkomen verdiende verbanning van de omroep. Maar belangrijker nog: polariserende figuren als ‘presentator’ Blommestijn zijn de beste remedie tegen de plaag van de valse balans. Onnozelaars die haar ten tijde van corona dapper vonden, en dat waren er nogal wat, zien nu tot welk duister kamp ze behoort.

        False balance of bothsideism, laten we het in het Nederlands maar valse balans noemen, is wanneer journalisten in hun neutrale ijver de twee kanten van een debat als gelijk presenteren, zelfs wanneer slechts één van die twee kanten zich op feiten beroept en het andere kamp zich uitsluitend bedient van leugens en complottheorieën. Zo kan het dat je in een talkshow een totale nitwit ‘met oprechte zorgen’ tegenover een wetenschapper kan zien zitten, of dat absurde redenaties – ‘racisme en intimidatie zijn vervelend, anderzijds voelen mensen zich niet gehoord’ – normaal zijn geworden.

        Niet alleen de media doen mee aan deze gevaarlijke onzin, zo bleek uit een lezing van minister Yesilgöz van Justitie en Veiligheid. In een tijd waarin de rechtsstaat onder vuur ligt en journalisten worden vermoord, koos zij ervoor om de gevaren van ‘woke’ tegenover extreem-rechts te zetten: een klassiek staaltje valse balans. Agressief beleden slachtofferschap is heus irritant, maar toch zeker geen politieke ideologie of partij, laat staan een beweging die politieke invloed heeft. Dat is volkomen anders met extreem-rechts, een bewezen, maar nog immer onderschatte bedreiging voor onze democratie en veiligheid. Maar door de twee gelijk te stellen, positioneerde Yesilgöz de VVD waar het zo graag zit: in het redelijke midden.

        Het lijkt logisch dat in landen met een cultuur van compromissen, zoals Nederland, de neiging tot het zoeken van een valse balans groter is dan in meer revolutionaire landen. Voeg daarbij onze kleinburgerlijke behoefte aan fatsoen en ‘in gesprek met elkaar blijven’, en je begrijpt waarom Nederland vergeven is van de slecht afgestelde weegschalen. We willen toch zeker niet polariseren?

        Toch is polarisatie soms precies wat nodig is. Het is namelijk een onderschatte kwaliteit van polarisatie om het midden te dwingen partij te kiezen. Iets wat het midden in Nederland niet graag doet en lang ook niet hoefde; het zou absurd zijn om de keuze tussen sociaal-democraten of christen-democraten als een keuze tussen goed en kwaad voor te stellen. Zo’n zwart-wittegenstelling is er nu echter wél, en dat maakt dat het midden zijn instinctieve en cultureel bepaalde drang naar consensus moet loslaten.

        Extreem-rechts aan tafel uitnodigen en naar de mond praten heeft extreem-rechts alleen maar groter en extremer gemaakt. Polariseren is dus niet altijd slecht, omdat het de grote groep redelijken dwingt de waarheid onder ogen te zien: het betreft hier geen ‘gewone’ afwijkende meningen. Extreem-rechts moet terug de verdomhoek in, waar het hoort, en ons systeem moet minder tolerant zijn voor misbruik door intoleranten.

        Er is verschil tussen een afwijkende mening en racisme, net als kritiek en leugens niet hetzelfde zijn. Democratische partijen zijn wezenlijk anders dan fascistische partijen, en een onderbuikondernemer met een ‘juicekanaal’ is geen journalist. Wanneer we echter doen alsof al die zaken gelijkwaardig zijn, creëren we de valse balans die zo duidelijk het cruciale ingrediënt is voor de groei van extreem-rechts. Blijkbaar moet het eerst misgaan voordat we dat snappen.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*