Mona Keijzer vindt dat de discussie over Ongehoord Nederland niet alleen moet gaan over het functioneren van die omroep, maar ook over de publieke omroep als geheel. In een column stelt zij dat het bestel kampt met een fundamenteler probleem rond pluriformiteit, vertrouwen en politieke onafhankelijkheid.
Volgens Keijzer is het terecht dat streng wordt toegezien op Ongehoord Nederland wanneer de omroep journalistieke normen of regels overtreedt. Zij vraagt zich echter af of bij andere publieke omroepen altijd dezelfde maatstaven worden gehanteerd. Daarbij wijst zij onder meer op politieke boodschappen, eenzijdige framing en de discussie rond het Songfestival.
Keijzer stelt dat een groeiende groep Nederlanders het gevoel heeft dat de publieke omroep wel door iedereen wordt betaald, maar niet alle opvattingen in de samenleving in gelijke mate vertegenwoordigt. Ook plaatst zij vraagtekens bij de verwevenheid tussen politiek en publieke omroep, onder meer doordat oud-politici functies binnen het bestel krijgen en mensen uit de omroepwereld later politiek actief worden.
Volgens haar zou een eventueel verdwijnen van Ongehoord Nederland daarom niet het einde van de discussie mogen betekenen. Keijzer pleit voor hervorming van de gehele publieke omroep, met minder bestuur en bureaucratie, meer aandacht voor onafhankelijke journalistiek, nieuws, cultuur en informatie en daarnaast een forse bezuiniging.
“Een publieke omroep die vooral representatief is voor Hilversum, verliest uiteindelijk zijn reden van bestaan”, concludeert Keijzer in haar column.
WAARDEER DIT ARTIKEL!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage, dan kan dat. Zo help je onafhankelijke mediajournalistiek in stand houden.
