[BLOG] Het is een virus dat al sinds de jaren ’80 rondwaart door radioland: radiodeejays en station voices ‘die een stem opzetten’. We noemen dit ook wel zingend praten, achter in je keel kletsen of met een baksteen op je buik zo laaaaaaag mogelijk proberen te klinken. Je zou denken dat dit anno 2026 wel eens afgelopen zou zijn, maar het is nog steeds het geval. Het mooie is: als je deze deejays of voice-overs in het dagelijks leven tegenkomt praten ze ook zo. Het is hun tweede natuur geworden. Niks mis mee toch, een mooie lage stem hoor ik je denken. Nou behalve dat het voor afstand zorgt tot je luisteraar, als je je stem krachtiger en zwaarder probeert te laten klinken dan hij is. Influencer Sam Kroon maakte er deze treffende persiflage op die massaal gedeeld wordt, via Instagram, Facebook en natuurlijk TikTok:
Het is zó ouderwets dat het bijna niet gek is dat er weinig jongeren naar de radio luisteren. Waarom praat die gast zo raar? Nou omdat hij dat zo geleerd heeft van oude rotten in het vak als Jeroen van Inkel en Wessel van Diepen. Eerstgenoemde is nog steeds in de running om Ruud de Wild op te volgen bij NPO Radio 2 als hij alsnog overstag gaat om Talpa’s Radio 10 te gaan versterken voor een grote zak met geld. Laatstgenoemde is nog altijd de stationvoice van Radio 538, waar voor de rest natuurlijk ook een boel jocks er een sport van maken om vooral zo laag mogelijk te praten, want dat is cool. Moet ik ze opnoemen? Het is eerder regel dan uitzondering.
Wat dit ‘stem opzetten’ onopzettelijk veroorzaakt is afstand tot je luisteraar. Behalve dat het vermoeiend is om naar te luisteren (je denkt heeft die man soms chronische keelklachten?!) voorkomt het onbewust dat je echt verbinding maakt met je luisteraar. Stel je voor dat je met een vriend of vriendin belt DIE INEENS KEIHARD OF MET EEN ZWARE, ZWOELE STEM TEGEN JE BEGINT TE PRATEN AAN DE TELEFOON. Heeft diegene drugs op?! Zorgt niet voor een relaxt, leuk gesprek. Om maar met een chique woord te spreken: een tune-out factor. Gerard Ekdom zou minstens twee keer zo veel luisteraars trekken ’s ochtends bij Radio Veronica als ie gewoon eens normaal ging praten in plaats van als Uw Diskjokkie. Leujk datje luijsterttttt. Yeahh Babbyyyy.
En dan krijgen we, zoals hier al een maand terug gemeld, ook nog vijf uur lang Jan-Willem Roodbeen in de ochtend van Radio 10, die er ook een handje van heeft, lekker brommen in de microfoon. Maar de grootste brommer komt tijdens de lunch bij de oldieszender, in de vorm van Jeroen ‘in de bioscaup’ Nieuwenhuize. Zou hij stiekem dromen van die scene uit de film met shockjock Howard Stern, Private Parts, waarbij een vrouwelijke luisteraar op de speaker gaat zitten en Howard haar via de FM band verwent. Hier die scene.
Gelukkig zijn er ook nog uitzonderingen in radioland. Neem een Giel Beelen die gewoon normaal praat tegen zijn luisteraars. Idem Eddy Keur, die ook geen stem op zet. Ruud de Wild stottert en lispelt alles bijelkaar, maar zet geen stem op. Praat toch gewoon normaal, de tijden van elkaar imponeren wie de zwaarste heeft zijn voorbij. Tom Mulder was de koning en die leeft niet meer. Als je dat lastig vindt, normaal praten op de radio, doe je koptelefoon dan maar voor een helft op, dan ga je ook al natuurlijker klinken. Luister het filmpje van Sammm Krooooaaaannnn anders nog een keer. En welk radiostation durft gewoon een ‘normale’ stem als stationvoice te gebruiken? Het zou een verademing zijn en de luisteraar meteen meer binding met de zender geven.
Oh het gesprek dat ik met Giel had over zijn leven tot nu toe staat sinds vandaag online. Hier en daar ook best wat radiowijsheden! En toevallig gaat het ook over echt verbinding maken:
WAARDEER DIT ARTIKEL!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage, dan kan dat. Zo help je onafhankelijke mediajournalistiek in stand houden.
Geef als eerste een reactie