Sommige verhalen bij de radio blijven verborgen voor de luisteraar, soms maar beter, soms ook jammer ter lering ende, vooral, vermaak. Het zijn de verhalen van programmamakers en technici die zich achter de kuchknop afspelen in een radiostudio en op locatie. Elke maand een nieuw bericht van achter die knop, mogelijk door de tijd niet meer geheel accuraat, licht afgezwakt of aangesterkt.
Ter gelegenheid van 60 jaar Hilversum 3 stond in het weekend van 11 en 12 oktober 2025 in de ruim galmende hal van Beeld & Geluid60 jaar radiotechniek opgesteld. Van een mono mengpaneel met ingebouwde buizenversterker, het analoge mengpaneel van de allereerste Top 2000 tot een compacte digitale mixer uit deze tijd. En in een bescheiden hoekje achter de receptie een bijzondere opstelling: een blauwe papierbak met daarop enig serviesgoed. Een kaartje erbij gaf de volgende uitleg:
‘1x papiercontainer met daarop: mes, glas, beker (16 oktober 2012). De song “I follow Rivers” van Lykke Li werd door de Belgische band Triggerfinger in 2012 live opgenomen tijdens een 3FM Live uitzending van Giel Beelen, die bands altijd vroeg om een cover te spelen. De creatieve slagwerker haalde op het laatste moment voor de uitzending een mes, een kopje en een theeglas uit de NOS kantine om de cover wat lichtvoetiger te laten klinken. Voor Triggerfinger werd het een nummer 1 hit.
Collectie van Beeld & Geluid.’
De uitleg op het blauwe kaartje van B&G behoeft enige aanvullingen correctie. De juiste datum van de live-uitzending was 12 januari 2012. En de laatste zin op het kaartje ‘Collectie van Beeld & Geluid’ klopt niet helemaal, eigenlijk helemaal niet. De opstelling maakt geen onderdeel uit van de collectie van B&G. Speciaal voorhet Hilversum 3 weekend werd het ‘slagwerk’ van Triggerfingertijdelijk gereconstrueerd.
Een technicus werkzaam in het NPO Radiohuis wist in het pand ergens nog een blauwe papiercontainer op te snorren op de vijfde verdieping naast de studio van radio 2. De beker voorzien van het oude Radio 1 logo was lastiger te vinden. In de hele Peperbus, het gebouw waar de studio’s van 3FM wonen, was deze niet terug te ontdekken. Maar een redacteur van Radio 1, Rutger Mazel, bleekverzamelaar van museale stukken. Het theeglas en mes werden door een medewerkster van Beeld & Geluid aangedragen. En zo was het plaatje bij de plaat van Triggerfinger compleet. Na afloop van het weekend heeft de papiercontainer de weg teruggevonden naar het Radiohuis aan de andere kant van het Mediapark, de radio 1 mok is netjes ingeleverd bij Rutger en theeglas en mes maken weer deel uit van de uitzet van betreffende B&G medewerkster.
Dankzij camera’s, die tegenwoordig in bijna elke radiostudio aanwezig zijn, is het bijzondere optreden van de Belgische band tijdens de uitzending van het ochtendprogramma van Giel op 3FM nog steeds terug te zien op YouTube.
In 2014 verscheen de cd ‘Giel Covers’ met hierop 20 bijzondere cover-uitvoeringen, van Racoon met ‘Sonnentanz’ tot Frans Bauer met ‘Du Hast’. En uiteraard ‘I follow Rivers’ van Triggerfinger.
In het boekje bij de cd schrijft Giel: ‘Vlak voor hun bijdrage aan Eurosonic bedachten de 3 boys die ochtend onderweg in hun busje naar de studio vanuit België deze Lykki Li cover. Bij gebrek aan een drumstel gebruikte Mario een theekopje, een mes uit de studio en een papierkliko. Ter gelegenheid van Record Store Day kwam de track op een b-kantje. Het werd een wereldwijde hit!’
Detail: de opname is, behalve de galm, volledig mono. Hoe dat kwam weet de technicus nog die verantwoordelijk was voor uitzending en opname, Peter Keuter:
“Zoals te doen gebruikelijk was de uitzending van Giel erg vroeg, en op dat tijdstip zie je altijd een groot verschil tussen artiesten die ‘hyped’ zijn om op te treden en artiesten die het allemaal wel meegemaakt hebben. Triggerfinger was een band die onder de laatste categorie viel. Ze hingen bij de ingang van de studio op de bank toen ik ze vroeg wat voor aansluitingen ze nodig hadden. De eerste vraag was of we ergens een kliko hadden en wat theekopjes. Ik heb ze meegenomen naar de pantry, alwaar drummer Mario naast de kopjes, lepeltjes en mes, ook de bulletin-prullenbak van de NOS confisqueerde. De volgende vraag was of ik een mini-jack kabeltje had zodat zijn telefoon als backing-track kon dienen. Die hadden we niet liggen. Na wat kasten open te hebben getrokken, had ik een “best effort” verloop van mini-jack naar cinch, en van cinchnaar XLR. Dat werkte, maar niet van harte, want ik had maar op 1 kant geluid. Prima, dan houden we ‘m lekker in het midden. De band vond dat gelukkig ook best.
Vervolgens de soundcheck, eerst hun eigen single die ze kwamen spelen om 8:15 en vervolgens de cover uit de Mega Top 50 die iedere band bij Giel om 8:45 verwacht werd te spelen. Bij het eerste nummer had zanger/gitarist Ruben een akoestische gitaar die ik via een DI-box en microfoon had aangesloten om zo een mooi stereobeeld te krijgen. Maar tijdens het spelen van de cover ‘I Follow Rivers’ was ik vergeten dat hij hier een resonator-gitaar speelde (die geen pick-ups had). Gelukkig raakte hij helemaal aan het begin van het nummer die gitaar nog even aan waardoor ik dacht “oh ja” en ‘m nog snel weer even in midden kon zetten. Al met al blinkt deze opname (op de galm na) dus uit in mono.
’s Middags werd ik gebeld door de VARA, of ik de opname naar ze toe wilde sturen. ‘s Avonds was Giel bij DWDD en toen ging het allemaal heel hard. Inmiddels gebeurt het nog regelmatig dat ik in de supermarkt loop en dit nummer voorbij hoor komen. Zelfs in het buitenland kom ik het gefluit en gerinkel nog wel eens tegen. Dat hadden we allemaal niet verwacht denk ik zo, maar een beetje trots ben ik er wel op.”
Na deze ochtend had Peter nog een klus bij Qmusic in België samen met collega technicus Oscar Dekker. Tijdens die autorit bespraken de mannen de bijzondere uitzending op 3FM van die ochtend. Oscar herinnert zich het nog goed:
“Dit is typisch zo’n verhaal dat zelfs jaren na dato een glimlachje veroorzaakt. In die periode werkten we regelmatig samen bij onze bevriende radioburen Qmusic en Joe in België met verschillende radio-acties, evenementen en live registratie van concerten. Zo ook die dag.
Al direct op de carpoolplaats stak Peter van wal met een putdiepe zucht: ‘Wat ik nu toch weer allemaal heb meegemaakt vanmorgen’. Over de mono drumtrack, een mankement aan de basgitaar, het improviseren met glaswerk en porselein, het vroege tijdstip, bijbehorende sfeer en hoelang dit werk nog leuk genoeg zou blijven. Voer voor 200 kilometer lol en levensbeschouwing.
Zelfs tot na het hierboven genoemde VARA-telefoontje over het uitbrengen van de opname was er nog niet zoveel aan de hand. Ik herinner mij wel Peters lauwe en tegelijk ook enthousiaste reactie met iets als ‘toch leuk’.
De single werd een enorme hit en was, juist in België, onophoudelijk op de radio te horen. Je kunt je de hilariteit wel voorstellen als de song tijdens ons werk voorbijkwam. Of wanneerwe in onze vrije tijd de plaatselijke horeca in België aan het steunen waren.
Vermeldingswaardig is de ongewenste sterrenstatus die Peter nadien in België kreeg aangemeten. Juist door zijn bescheidenheid en nuchtere kijk op dit soort zaken hadden wij als collega’s veel plezier in het tot vervelens toe hypen van die specifieke klus. Het noemen van Triggerfinger en een wijzend vingertje naar Peter werd een standaard introductie. Ook heeft het als ijsbreker ons goed gered in soms oplopende discussies met bijvoorbeeld het management of technische collega’s van andere acts als het ging om vertrouwen in ons werk en de kwaliteit van Peters mixen. ‘Amai, hij heeft Triggerfinger gemixt!’ en klaar.
Het bracht mij tot op de dag van vandaag dat glimlachje en hem terecht eeuwig respect.”
Tot slot nog een stukje van de inleidende tekst uit het boekje bij de cd Giel Covers:
‘…De term ‘een Triggerfingertje’ staat zelfs in de urban dictionarymet als omschrijving dat de cover beter presteert in de hitlijsten dan het origineel’.
En dat klopt wel, de originele versie van Lykke Li stond 28 weken in de Top 40 met als hoogste positie nummer 2. De cover van Triggerfinger stond ook 28 weken in de Top 40 met als hoogste positie nummer 1.
Met dank aan Peter Keuter en Oscar Dekker.
Volgende maand Kuchknop 54. Na ‘I Follow Rivers’ gaan we van 2012 terug naar 1982 met ‘I Will Follow’, jij ook?
sybrand.verwer@gmail.com
