Slechts 33 verwijderingen wegens auteursrechtinbreuk op YouTube in een jaar

Uit de Jaarlijkse rapportage betrouwbare flagger (DSA) 2025 van Stichting BREIN blijkt dat YouTube in de verslagperiode in totaal 33 links heeft verwijderd na meldingen van auteursrechtinbreuk. Alle gemelde links werden binnen 30 minuten offline gehaald.

Op het eerste gezicht lijkt dat een daadkrachtig resultaat: 100 procent van de gemelde content is verwijderd en de reactietijd is zeer snel. Maar in perspectief geplaatst roept het aantal vooral vragen op. YouTube verwerkt wereldwijd immers dagelijks miljoenen uploads. Tegen die achtergrond oogt 33 verwijderingen in een jaar uiterst beperkt.

Zeer lage aantallen

BREIN diende in totaal 165 meldingen in bij verschillende onlineplatforms. Daarvan hadden er 33 betrekking op YouTube. Het ging in alle gevallen om evidente auteursrechtinbreuken: content die zonder toestemming beschermde werken beschikbaar stelde of promootte. Opvallend is vooral de verhouding. Wanneer wordt gekeken naar de enorme hoeveelheid videomateriaal die dagelijks op YouTube wordt geplaatst – variërend van complete televisieafleveringen tot films, sportwedstrijden en muziek – dan lijkt 33 verwijderingen marginaal. De rapportage geeft bovendien geen inhoudelijke specificatie van de aard van de video’s. Het blijft bij de algemene aanduiding ‘auteursrechtinbreuk’.

Historische kritiek op YouTube

De discussie over illegale content op YouTube is niet nieuw. Enkele jaren geleden publiceerde Spreekbuis.nl meerdere artikelen over de omvang van ongeautoriseerde omroepcontent op het platform. Populaire NPO-programma’s als De Luizenmoeder, Penoza, Boer zoekt Vrouw en Smeris maandenlang en soms zelfs jarenlang op YouTube bleven staan via kanalen als ‘NPO 3 gemist’ en ‘DutchTV’. Deze uploads genereerden honderdduizenden views en reclame-inkomsten voor derden. Destijds stelde toenmalig NPO-woordvoerder Jacek Magala dat de NPO wettelijk niet verantwoordelijk was voor handhaving; alleen rechthebbenden kunnen optreden tegen inbreuken. AVROTROS gaf in hetzelfde artikel toe dat er binnen de organisatie geen persoon was die dagelijks met illegale uploads bezig was. De STER gaf toen aan juist wel stappen te willen zetten om verzilvering door derden te bestrijden.

“YouTube doorspekt met illegale content”

Een jaar later publiceerde Spreekbuis opnieuw een kritisch artikel, waarin werd gesteld dat uploaders vrij spel hadden met het publiceren van content zonder rechten. Voorbeelden varieerden van Nederlandse omroepcontent tot internationale producties van Disney en Pixar. Producent Klaas de Jong verklaarde destijds dat zijn film Redbad ondanks herhaalde meldingen illegaal op YouTube beschikbaar bleef. Hij sprak van een structureel probleem waarbij producenten wekelijks links moesten laten verwijderen, waarna de content via een ander kanaal weer verscheen. Ook live sportwedstrijden werden volgens het artikel illegaal gestreamd. YouTube beriep zich in die periode op zijn rol als hostplatform en wilde niet ingaan op individuele gevallen.

Waterbedeffect blijft realiteit

In 2018 sprak AVROTROS al van een “waterbedeffect”: zodra één upload werd verwijderd, verscheen dezelfde content via een ander account opnieuw online. Dat fenomeen lijkt nog altijd relevant. Op Youtube staan onder andere video’s van Gooische Vrouwen, Jinek en Vandaag Inside geupload door derden. De 33 verwijderingen in het BREIN-rapport tonen vooral aan dat meldingen via de trusted-flaggerstatus snel worden afgehandeld. Ze zeggen echter weinig over de totale omvang van illegale content op het platform. De vraag blijft daarom: weerspiegelt dit lage aantal een afname van illegale uploads, of slechts een beperkte meldingsstroom? Sinds de invoering van de Digital Services Act (DSA) hebben platforms een verscherpte verantwoordelijkheid gekregen. Trusted flaggers zoals BREIN krijgen prioriteit bij meldingen. In dat opzicht laat YouTube zien dat het technisch en procedureel snel kan handelen.

Maar snelheid is iets anders dan schaal. Wanneer wordt gekeken naar de structurele kritiek van de afgelopen jaren, rijst de vraag of 33 verwijderingen werkelijk representatief zijn voor de werkelijkheid op het platform. Zeker in het licht van eerdere berichtgeving over de grote hoeveelheid illegale omroepcontent, sportstreams en films op YouTube, lijkt het aantal vooral te onderstrepen dat handhaving sterk afhankelijk blijft van actieve meldingen door rechthebbenden. De vraag is minder of YouTube snel reageert op meldingen, maar vooral hoeveel inbreuken überhaupt worden gemeld – en hoeveel ongemerkt blijven staan.