De discussie rond het Eurovisie Songfestival wordt ieder jaar groter dan het evenement zelf. Het gaat al lang niet meer alleen over muziek, maar over politiek, activisme, ethische discussies, relletjes en publieke verantwoording. Misschien is het tijd voor een radicale gedachte: laat het Songfestival gewoon door commerciële partijen gemaakt worden.
Talpa Studios heeft de afgelopen decennia laten zien wat het met grote muziekshows kan neerzetten. En RTL 4 heeft nog altijd het bereik en de entertainmentervaring om van het Songfestival ook nationaal televisie-evenement te maken. Dat klinkt misschien provocerend, maar ergens is het ook logischer dan het huidige model.
EBU
De grootste hobbel zit uiteraard bij de European Broadcasting Union. Het Songfestival is traditioneel een feestje van publieke omroepen. In Nederland ligt de organisatie bij AVROTROS en de NPO (en dit jaar bij NOS/NTR). Maar de vraag is steeds vaker of het evenement nog wel past bij de publieke taak waar neutraliteit, maatschappelijke verantwoordelijkheid en politieke gevoeligheid centraal staan.
Activischer
Want het Songfestival is de afgelopen jaren steeds activistischer en politieker geworden. Discussies over deelname van landen, protesten, stemgedrag, boycots en geopolitieke spanningen overschaduwen regelmatig de muziek zelf. Zeker rondom het Gaza-conflict kwamen publieke omroepen vorig jaar in een bijna onmogelijke positie terecht. Alles wat je doet of juist niet doet, wordt politiek uitgelegd.
Een commerciële partij zou daar waarschijnlijk pragmatischer mee omgaan. Minder bestuurlijke zenuwachtigheid, minder ethische debatstructuren en meer focus op entertainment, show en internationale televisieproductie. Bovendien klopt het beeld dat Eurovision uitsluitend thuishoort bij publieke omroepen feitelijk al lang niet meer. De EBU draait officieel niet alleen om publieke omroepen, maar om aangesloten broadcasters. Daar zitten ook commerciële en hybride partijen tussen. Historisch gezien zijn commerciële broadcasters vaker betrokken geweest bij het Songfestival. In Luxemburg was RTL Luxembourg jarenlang dé Eurovision-zender. En in Duitsland werkte RTL Deutschland in 2025 samen met ARD rond de nationale selectie voor Eurovision. Grote commerciële mediapartijen schuiven dus steeds nadrukkelijker aan binnen het Songfestival-ecosysteem.
Een samenwerking tussen Talpa Studios en RTL Nederland zou daarom helemaal niet zo vreemd zijn. Beide partijen hebben met grote tv-shows hun strepen ruimschoots verdiend en kunnen er waarschijnlijk een veel grotere entertainmentmachine omheen bouwen, vergelijkbaar met de begintijden van Idols.
Stuur de Voice-winnaar naar Eurovision
Koppel het bijvoorbeeld direct aan The Voice of Holland. Laat de winnaar van The Voice automatisch Nederland vertegenwoordigen op het Songfestival. Ineens krijgt het programma weer een duidelijk einddoel en internationale relevantie en kunnen kijkers al vanaf het begin de ontwikkeling van de artiest meebeleven.
Dan krijgt The Voice ook weer iets terug wat het de afgelopen seizoen deels verloor: spanning, urgentie en echte carrièredruk. Want veel Voice-winnaars verdwijnen tegenwoordig razendsnel uit beeld (wie kent Dani van Velthoven 2021, Sophia Kruithof 2020, Dennis van Aarssen 2019 nog?). Een paar maanden na de finale weet Nederland vaak nauwelijks meer wie gewonnen heeft. Hetzelfde geldt overigens opvallend vaak voor Songfestivalwinnaars zelf (wie kent Mia Nicolai&Dion Cooper 2023, Jeangu Macrooy 2021 of OG3NE nog?). Ook die verdwijnen regelmatig snel uit de mondiale spotlights zodra de confetti is opgeruimd.
Doorlopende verhaallijn
Door die twee formats te koppelen, creëer je eindelijk weer een doorlopende verhaallijn. Een talentenjacht die daadwerkelijk ergens toe leidt. Een Songfestivalinzending met een maandenlange opbouw. En een commerciële zender die eindelijk weer een format heeft waar lineaire televisie écht groot mee kan zijn.
Misschien is het vloeken in Hilversum. Maar ergens voelt het idee minder absurd dan een paar jaar geleden.
