Volgens mediaspecialist Jacob de Vries ligt tussen de politieke en maatschappelijke flanken het grootste publiek van Nederland, maar juist dat brede midden wordt door traditionele journalistiek steeds minder goed bereikt. In zijn Mediakompas-blog stelt hij dat creators op links en rechts veel beter weten wie hun publiek is en hoe zij dat publiek moeten binden.
De Vries ziet vooral kansen voor journalistiek die niet alleen problemen agendeert, maar ook handelingsperspectief biedt. Volgens hem willen mensen wel degelijk verdieping, verbinding en concrete manieren om bij te dragen, maar wordt dat in journalistieke formats nog te weinig ingebouwd.
De Vries wijst in zijn blog op jonge makers als Pieter Busman, Daan Crefcoeur, Rens Polman en Govert Sweep, die met shortform-video’s grote groepen weten te bereiken zonder zich nadrukkelijk aan een flank te verbinden. Volgens hem zouden publieke omroepen zulke makers niet alleen als distributiekanaal moeten zien, maar als onderdeel van een nieuwe journalistieke infrastructuur. De opdracht voor de NPO ligt volgens De Vries dan ook in creatorbeleid en community-gedreven journalistiek: klein beginnen, makers journalistiek begeleiden, financiële zekerheid bieden en formats ontwikkelen waarin bereik, betrouwbaarheid en maatschappelijke impact samenkomen.
De Vries: ‘Wie wil begrijpen waarom de flanken zo goed scoren, moet naar het mechanisme kijken. Ik volg zo nu en dan Tim Douwsma op Instagram. Zijn video’s volgen een vast patroon. Eerst wordt in vijftien seconden een probleem neergezet: oorlog, klimaat, stress, de EU, inflatie, onrust, alles tegelijk. Je wist nog niet dat er een probleem was, maar na een kwart minuut voelt de wereld instabiel. Daarna komt de uitweg: rust, gezin, en uiteindelijk zijn platform dat je kunt volgen en natuurlijk ook financieel kunt steunen, tot zo’n 350 euro per jaar. Tot het advies aan toe, van gasten aan wie hij een platform biedt, om je huis te verkopen en je kinderen van school te halen, want het systeem zou wrak zijn. Onrust is ook gewoon een verdienmodel. Dat is geen journalistiek, dat is behoefte creëren. Eerst onrust oproepen, dan een uitweg aanbieden. En het werkt, omdat het inspeelt op iets dat echt bestaat: kwetsbaarheid, wantrouwen en de behoefte ergens bij te horen.’
WAARDEER DIT ARTIKEL!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage, dan kan dat. Zo help je onafhankelijke mediajournalistiek in stand houden.
