Marc Teuwsen (227 Media): ‘De mediawereld is volledig veranderd, maar goede mensen worden alleen maar schaarser’

227 Media bestaat 25 jaar. In die periode veranderde de mediasector ingrijpend: van een wereld die werd gedomineerd door uitgevers en omroepen naar een internationaal speelveld van digitale platforms, contentmakers en technologiebedrijven. Ook de arbeidsmarkt veranderde fundamenteel. Marc Teuwsen, eigenaar van executive-searchbureau 227 Media, blikt terug en kijkt vooruit. Over digitalisering, veranderend leiderschap, de zoektocht naar talent en de opkomst van AI.

Marc Teuwsen voor het kantoorpand van 227 Media

227 Media bestaat 25 jaar. Als je de mediaindustrie van 2001 naast die van 2026 legt, wat is dan de grootste verandering?

“Er zijn weinig sectoren die in 25 jaar zo ingrijpend zijn veranderd als de mediasector. In 2001 werd het medialandschap gedomineerd door een beperkt aantal grote uitgevers en omroepen. Zij bepaalden welke content werd geproduceerd, hoe die werd verspreid en wanneer de consument die te zien of te lezen kreeg. Het was vooral eenrichtingsverkeer: van zender naar ontvanger.

Digitalisering heeft dat volledig veranderd. Veel mensen realiseren zich niet hoe kort geleden dit eigenlijk begon. Nu hebben we het over AI, maar toen 227 Media in 2001 startte, bestond de iPhone nog niet eens! Internet stond nog in de kinderschoenen en lineaire televisie, kranten en tijdschriften waren vanzelfsprekend.

Met de komst van sociale media, YouTube, streamingdiensten, Spotify, podcasts en TikTok is het mediagebruik ingrijpend veranderd. De consument bepaalt zelf wat hij kijkt, leest of luistert, wanneer en via welk apparaat. Of maakt en verspreidt de content zelf. Dankzij deze platforms heb je in principe geen traditionele uitgever of omroep meer nodig om rechtstreeks een miljoenenpubliek te bereiken.

Maar de macht is niet simpelweg verschoven naar individuele contentmakers. Er zijn nieuwe, buitengewoon machtige spelers ontstaan: technologiebedrijven als Google en Meta, met platforms als YouTube en TikTok. Zij bepalen via algoritmes in belangrijke mate welke content zichtbaar wordt en hebben enorme invloed op de advertentiemarkt.

De druk op traditionele verdienmodellen leidt bovendien tot consolidatie. Denk aan de overname van RTL Nederland door DPG Media en recent Warner Bros. Discovery door Paramount Skydance.

Dat is overigens een interessante tegenstelling: iedereen kan tegenwoordig content maken en verspreiden, terwijl het eigendom van traditionele mediabedrijven steeds sterker geconcentreerd raakt.”

Wat hebben die ontwikkelingen voor 227 Media betekend?

“De traditionele grenzen tussen mediasectoren zijn steeds verder vervaagd. Neem De Telegraaf. In 2001 nog alleen een papieren krant, tegenwoordig een mediamerk met een website, apps, podcasts, videocontent en zelfs een eigen lineair televisiekanaal: Telegraaf TV, dat 24 uur per dag uitzendt. Hetzelfde geldt voor omroepen, die naast radio en televisie ook podcasts, streamingcontent en sociale media bedienen.

Eigenlijk zouden we niet 227 Media, maar ‘227 Content’ moeten heten. Want uiteindelijk gaat het niet om de drager van de content. Dat kan een boek zijn, een e-book, een film, een televisieserie of een livevoorstelling. Zelfs musea, concertorganisatoren en goede doelen hebben vergelijkbare vraagstukken.

Wat al die organisaties gemeen hebben, is dat ze content creëren en distribueren om een publiek te bereiken, te boeien en te binden. Daarom hebben we onze positionering verbreed. Op onze nieuwe website onderscheiden we acht sectoren, van publishing en broadcasting tot entertainment, cultuur, boeken, ledenorganisaties, goede doelen en gespecialiseerde bureaus.

Die verbreding biedt extra kansen voor recruitment. Een goede marketingdirecteur uit de uitgeefwereld kan bijvoorbeeld heel relevant zijn voor een culturele instelling. Het gaat niet zozeer om de branche waarin iemand heeft gewerkt, maar om de kennis en competenties die iemand meebrengt.”

Hoe heeft de arbeidsmarkt binnen de media zich ontwikkeld?

“Ook daar is enorm veel veranderd. In 2001 waren de functies nog redelijk overzichtelijk: uitgevers, hoofdredacteuren, advertentieverkopers, oplagemanagers en marketingmanagers.

Tegenwoordig zijn er talloze functies op het gebied van audience engagement, database marketing, customer retention, churnreductie, data-analyse en digitale distributie. Ook socialmedia-managers en SEO-specialisten waren destijds nauwelijks bekend. Inmiddels komen daar AI-gerelateerde functies bij, zoals prompt-engineers.

Maar minstens zo fundamenteel is de verandering in de manier waarop werkgevers en kandidaten elkaar vinden. In 2001 was de gedrukte Intermediair hét vacaturemedium voor hoger opgeleiden. Aan de dikte van die krant kon je bijna aflezen hoe de economie ervoor stond. Hoe dikker de Intermediair, hoe beter het ging met de arbeidsmarkt.

Die positie is grotendeels overgenomen door LinkedIn en online vacaturesites. Werkgevers hebben direct toegang tot potentiële kandidaten en grote mediabedrijven met eigen recruitmentafdelingen kunnen daardoor veel vacatures zelf invullen. Dat heeft ook onze rol veranderd.”

Dus jullie worden als recruitmentbureau steeds minder nodig?

“Nee hoor, zeer zeker niet. Een gespecialiseerd recruitmentbureau voegt nog steeds twee essentiële zaken toe: we bereiken kandidaten die niet actief solliciteren én we kunnen beter beoordelen of iemand daadwerkelijk geschikt is. Om te beginnen: kijk eens naar dit plaatje:

Met een vacatureadvertentie bereik je vooral mensen die actief op zoek zijn naar een nieuwe baan. Volgens deze laatste cijfers van LinkedIn is dat slechts circa 21% van de arbeidsmarkt. Daarnaast is 15% latent zoekend en staat nog eens 44% passief open voor een interessante nieuwe uitdaging. Samen is dat bijna 60% van de arbeidsmarkt die je met alleen een vacature niet bereikt. Maar daar zitten vaak de beste kandidaten tussen!

Je moet ze soms wel een beetje ‘kietelen’. Met actieve search, het echte headhunten, bereiken wij juist die groep. We kunnen hen persoonlijk benaderen en enthousiast maken voor een nieuwe stap. Daarmee vergroot je de kandidatenpool aanzienlijk en dus ook de kans dat je uiteindelijk de beste kandidaat vindt.”

Maar dat kan een bedrijf toch zelf ook, door te zoeken op LinkedIn?

“Zeer beperkt! LinkedIn-profielen vertellen namelijk lang niet alles. Veel professionals vermelden nauwelijks welke verantwoordelijkheden ze hadden, hoe groot hun teams waren of welke budgetten ze beheerden.

Dat zie je ook bij AI-gestuurde zoekopdrachten. LinkedIn heeft die functie inmiddels ingebouwd, maar de resultaten zijn meestal teleurstellend en soms zelfs lachwekkend. Iemand die directeur was van zijn eigen eenmanszaak kan door LinkedIn AI zomaar worden voorgesteld als zeer geschikt voor een algemeen-directeursfunctie bij een mediabedrijf met 500 medewerkers. Alleen vanwege de functietitel ‘directeur’. Het systeem herkent de titel, maar begrijpt onvoldoende wat daarachter schuilgaat. De data zijn simpelweg niet beschikbaar.

Daarom blijft persoonlijke marktkennis essentieel. Wij kennen de mensen persoonlijk, hun achtergrond, verantwoordelijkheden en kwaliteiten. Zeker bij senior managementfuncties en vertrouwelijke searches maakt dat het verschil.

De arbeidsmarkt is in 25 jaar veel transparanter geworden, maar dat betekent niet dat de mensen zelf ook transparanter zijn geworden.”

Tegelijkertijd reorganiseren veel mediabedrijven. Is er nog wel een tekort aan goede mensen?

“Reorganisaties zijn in veel gevallen een noodzakelijk kwaad. Traditionele verdienmodellen staan fors onder druk, vooral door de veranderde advertentiemarkt en de macht van internationale technologiebedrijven. Dat leidt tot kostenbesparingen en banenverlies.

Maar de vraag of er een tekort of overschot is aan goede mediamensen, vind ik eigenlijk retorisch. Er zal altijd een tekort zijn aan écht goede mensen. Sterker nog: ik denk dat dat tekort alleen maar groter wordt, omdat de functie-eisen steeds complexer worden.

Een radio- of televisiedirecteur kon twintig jaar geleden succesvol zijn met kennis van programmering, bereik en advertentieverkoop. Tegenwoordig moet je denken in doelgroepen en platformstrategieën, data en sociale media. En begrijpen hoe AI je organisatie gaat veranderen.

Wij merken dat digitale kennis en ervaring met technologische innovatie bij senior managementfuncties steeds vaker harde eisen zijn. Alleen een indrukwekkende carrière bij een traditionele omroep is allang niet meer voldoende. Soms wordt uitsluitend traditionele ervaring door opdrachtgevers zelfs als een minpunt gezien.

En daarnaast gaat het om veel meer dan kennis en ervaring alleen. Denk aan persoonlijkheid, communicatieve vaardigheden, empathie, ambitie, gedrevenheid, leiderschap en charisma. Juist die combinatie maakt echt goede kandidaten zo schaars. Dat geldt nu, en zal in de toekomst zeker zo blijven.”

Zijn de eisen aan leiderschap dan ook veranderd?

“Absoluut. Jongere generaties kijken anders naar werk. De balans tussen werk en privé is belangrijker geworden. Mede door corona is thuiswerken voor veel mensen bijna een verworven recht. Veel jongere professionals willen maximaal twee of drie dagen op kantoor werken en kiezen steeds vaker voor een vierdaagse werkweek.

Dat vraagt om meer vertrouwen, verantwoordelijkheid en minder sturen op aanwezigheid. Tegelijkertijd moet je de samenhang binnen een organisatie bewaken. Juist op redacties ontstaan kwaliteit en creativiteit vaak door samenwerking, discussie en spontane interactie. Als iedereen voortdurend thuiswerkt, kan dat ten koste gaan van de cohesie en uiteindelijk van het product.”

Tot slot AI. Welke gevolgen verwacht je voor mediabedrijven en de arbeidsmarkt?

“AI gaat veel werkzaamheden binnen mediabedrijven veranderen en sommige taken volledig overnemen. Van het controleren en samenvatten van teksten tot het genereren van artikelen, beelden en video’s en het automatiseren van productieprocessen.

En we staan nog maar aan het begin. Het is niet voor niets dat vrijwel ieder congres in de mediasector tegenwoordig over AI gaat.

Wat wij vooral zien, is dat veel mediabedrijven worstelen met de vraag wat AI concreet voor hun organisatie kan betekenen. Waar liggen de kansen? Welke processen kunnen efficiënter? Wat betekent dat voor medewerkers? En hoe organiseer je dat?

Bij ieder bedrijf lijkt AI organisatorisch weer anders te zijn ondergebracht. Bij de ene ligt het bij de CTO, bij de andere bij de COO of een innovatiemanager.

Vaak kiezen bedrijven voorlopig voor een projectmatige aanpak. Ze huren tijdelijke specialisten in om mogelijkheden te onderzoeken en toepassingen te ontwikkelen. Pas daarna ontstaat behoefte om die AI-expertise structureel in huis te halen.

Dat is precies waarom wij bij 227 Media op dit moment een pool van met name interim AI-specialisten opbouwen die mediabedrijven op projectbasis kunnen ondersteunen. Bijvoorbeeld bij AI-toepassingen voor contentproductie, het automatiseren van werkprocessen of het slimmer bereiken van doelgroepen.

Ik verwacht dat de komende jaren vooral mensen schaars worden die twee werelden verbinden: diepgaande kennis van AI én een goed begrip van contentcreatie en distributie. Want technische kennis alleen is niet voldoende. Je moet ook begrijpen hoe een mediabedrijf werkt en hoe het geld verdient.

In 25 jaar is vrijwel alles in de media veranderd. Maar één ding niet: uiteindelijk zijn het nog altijd de mensen die het verschil maken.”

Spreekbuis.nl

WAARDEER DIT ARTIKEL!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage, dan kan dat. Zo help je onafhankelijke mediajournalistiek in stand houden.

Donatie Spreekbuis € -