Ze is jong. Ze ziet er goed uit. Ze is groot fan van de sport Formule 1 en heeft bewondering voor Max Verstappen. Daarnaast timmert ze aan de weg als artiest. Ze maakt muziek voor F1 fans. Haar naam is BoxxBoxx. Ze heeft echter één groot verschil met de meeste artiesten en influencers: ze bestaat niet.
Ik ben Jerrel Arkes. B2B marketeer, podcaster en tech-nerd. Ik volg de ontwikkelingen rondom Artificial Intelligence op de voet. Je kunt er bang voor zijn, je kunt het negeren, of je kunt erin duiken. Ik koos voor dat laatste.
Ik ben daarom met een experiment gestart, genaamd AI Influencer Lab.
Mijn doel is simpel. Kan ik vanuit het niets een virtueel persoon creëren die net zoveel invloed heeft als een mens van vlees en bloed?
Het Frankenstein-proces
BoxxBoxx is mijn creatie, maar ze is geboren uit data. Voor de techneuten onder ons: ik heb een heel arsenaal aan tools opengetrokken om haar tot leven te wekken.
Haar uiterlijk komt vooral uit Nano Banana (met wat hulp van ChatGPT, Midjourney en Topaz). Voor bewegend beeld gebruik ik vooral Google’s VEO en Kling. Haar stem komt soms uit ElevenLabs (maar vaak ook uit Suno of VEO). En haar muziek? Die rolt kant-en-klaar uit Suno, gebaseerd op teksten die ik samen met ChatGPT en Gemini schrijf.
Ze heeft een eigen Instagram, TikTok en zelfs een Spotify-profiel. Ze ‘leeft’. En dat roept vragen op over de toekomst van media.
Ik sprak er laatst over met Richard Otto (van Spreekbuis). We hadden het over de toekomst van presenteren. Gaan we naar een wereld waar nieuwslezers avatars zijn? Daarvan zien we de eerste voorbeelden al om ons heen. Krijgen we talkshows waar de gasten aan tafel hybride zijn: twee echte mensen en één AI met een geprogrammeerde, uitgesproken mening?
Het klinkt misschien als verre toekomstmuziek. Maar de techniek gaat erg hard.
De X-factor van een algoritme
Toch is techniek alleen niet genoeg. Daarover sprak ik eind vorig jaar met Patrick Kicken. We probeerden te ontleden waarom de ene DJ een held wordt en de andere niet. Zijn conclusie was helder: je moet likeable zijn. Mensen reageren op mensen. We willen karakters zien, inclusief hun gebreken en onzekerheden.
En daar zit de echte uitdaging. Een perfect plaatje genereren is tegenwoordig kinderspel. Maar kan een algoritme ‘charmant’ zijn? Kan een AI kwetsbaarheid tonen waardoor je een connectie voelt?
De eerste lessen
In deze columnreeks neem ik jullie mee in mijn experiment. Ik deel niet alleen de successen, maar juist ook de momenten dat het pijnlijk misgaat. Want die zijn er genoeg.
Mijn eerste conclusie? Een mooie avatar met een leuk muziekje doet helemaal niets. Het internet stroomt vol met AI-content en de lat ligt hoog. Mijn video’s werden nauwelijks bekeken, totdat ik stopte met ‘zenden’ en begon met ‘prikkelen’.
Toen ik BoxxBoxx in een video een stelling liet innemen over de rivaliteit tussen Lando Norris en Max Verstappen, gebeurde er iets. Er kwamen honderden reacties. Mensen waren het hartgrondig met haar eens of brandden haar volledig af.
Het fascinerende? In de comments ging het niet over “hé, dit is nep”. Ondanks dat ik daar door m’n content te labelen en het in m’n bio teksten te zetten volledig transparant over ben. Ze gingen de discussie aan met haar. Ze vergaten dat ze naar een stukje code keken en reageerden op de mening van het karakter. Dat is mijn eerste, voorzichtige inzicht: emotie en mening winnen het van perfectie.
Dit heeft geresulteerd in dat ik inmiddels, na enkele maanden, ruim 8.000 Instagram volgers en 150.000 Spotify streams heb behaald. Ik krijg aanvragen voor merchandise. Ik krijg DM’s met complimenten van mensen die oprecht van de muziek genieten. Natuurlijk krijg ik ook negatieve reacties. Veel mensen zitten niet te wachten op AI content en dat is natuurlijk ook prima en begrijpelijk.
Mens vs. Machine?
Ik ben niet op een missie om mensen te vervangen. Sterker nog, ik geloof dat we in een wereld vol AI juist meer behoefte gaan krijgen aan echt menselijk contact. Aan imperfectie. Aan de hapering in een stem.
Maar ik zie ook een andere beweging. Mensen bouwen nu al relaties op met chatbots. AI-artiesten scoren miljoenen streams en krijgen platencontracten. Met een AI zanger waar ik begin 2025 mee experimenteerde haalde ik zelf rond de 700.000 streams en werd ik door meerdere radiozenders gedraaid. Die ontwikkeling is er, of we het nu leuk vinden of niet.
Mijn doel met dit project is daarom niet per se om BoxxBoxx wereldberoemd te maken, al zou ik dat stiekem leuk vinden. Mijn doel is vooral ook leren en onderzoeken. Ik wil zelf ervaren waar de grens ligt. Wat accepteren we wel? Wat niet?
Misschien is mijn conclusie over een jaar wel: “Mensen, stop er maar mee. Het werkt voor geen meter.” En ook dat is een waardevolle les.Heeft een AI-influencer bestaansrecht? Gaat BoxxBoxx een blijvertje zijn of eindigt ze als een mislukt bestand in mijn prullenbak? De tijd zal het leren. Tot de volgende column. En voor wie tot die tijd meer over dit project wil weten, leg ik deze reis ook vast in een podcast serie.
Ze bestaat wel, maar ze is niet echt.