Vorige week overleed Marjan Berk. 93 is ze geworden. Twee jaar geleden was ze te gast in de podcast van Cisca Dresselhuys en mijzelf. Toen bleek wel dat ze een bewogen leven achter de rug had. Haar vader verliet al vroeg het gezin. In de oorlog nam haar moeder geregeld Joodse onderduikers op, die Marjan als jong kind soms achter op haar fiets ophaalde of naar een ander adres bracht.
Haar moeder overleed op 46-jarige leeftijd aan botkanker. De gebeden die Marjan tot God richtte, wisten haar moeders pijn niet te verlichten. Daardoor viel Marjan van haar geloof. Ze noemde het leven in de podcast de hier-en-nu-show, waarmee ze wilde zeggen: we moeten het in dit leven doen. Mooi waren haar verhalen over haar begintijd in het cabaret bij Wim Kan en Corry Vonk. Wim zag eigenlijk niets in haar, maar Corry vond dat ze haar een kans moesten geven omdat ze een kind had om voor te zorgen. Drie jaar bleef ze bij Wim Kan en Corry Vonk. In die tijd kreeg ze drie kinderen. De bevalling was steeds als Wim en Corry op vakantie waren. Schrijven zou uiteindelijk haar lust en haar leven worden. Zoals ze met verve kon vertellen, zo kon ze met verve schrijven. Een mooi mens is heengegaan.
