[BLOG] Ik weet dat ik met het schrijven van deze column een risico loop beticht te worden van waar ik een hoop anderen al jarenlang ook van beticht: een bekend iemand is overleden en andere bekende mensen weten niet hoe snel ze een foto van zichzelf met de overledene op hun (a)sociale media moeten zetten. In het kader van ‘how can I make this about me’. Journalist Nick Dijkman maakte over dit fenomeen zelfs een artikel voor Panorama. Maar ik durf te stellen dat ik mijn wekelijkse radiocolumn gewoon wil opdragen aan een man die ik altijd sympathiek heb gevonden en dit eerbetoon gewoon gun, hopelijk met jouw hulp. Laten we in de comments herinneringen ophalen aan deze vakman die plotsklaps uit het leven gerukt is, nadat hij een aantal jaren geleden al een keer met een hartstilstand gereanimeerd moest worden op het voetbalveld.
De laatste jaren was het rondom Bas best wel stil. De ooit gevierde TV presentator (o.a. Fort Boyard) was vooral druk in het bedrijfsleven om daar de broodnodige creativiteit te brengen. Hij is met zijn voorliefde voor dier en natuur ook nog een tijdje directeur geweest van Dierenpark Amersfoort en werkzaam voor de wereldverbeterende omroep LLiNK, wie kent hem nog. Recent was ie nog op TV te zien bij het zoveelste jubilieum van Avro’s Arbeidsvitaminen en een bijbehorende tv show.
Zijn meest recente radiowerk was voor Sublime, waar hij in 2013 de ochtendshow Morning Mr. Radio presenteerde. Ik ken hem en zijn karaktaristieke stemgeluid vooral uit zijn tijd voor de AVRO op Radio 3, waar ik dan uitgebreid met hem over sprak in onderstaand interview dat 4 jaar geleden plaatsvond bij mij thuis aan de keukentafel. Makers zoals hem zijn er eigenlijk niet meer in radioland. Bas is nou zo’n voorbeeld van iemand die off-air en on-air exact hetzelfde was. Dezelfde manier van spreken en een geïnteresseerdheid in mensen die hij niet hoefde te veinzen maar hij van nature gewoon in zich droeg. Althans, dat is de indruk die hij bij mij naliet na die middag.
Daarom is het zo verdomd zonde dat medialand en radioland in het speciaal de laatste jaren niet meer gebruik heeft gemaakt van zijn kennis, talent en radioverstand. Iedere keer maar weer moet het radiowiel opnieuw uitgevonden worden door types die amper fatsoenlijk een telefoongesprek kunnen voeren. Helden als Bas Westerweel verdienen het om, ook als hun hoogtijjaren achter hun liggen, op z’n minst ingevlogen te worden om jonge mediamakers te coachen, iets wat ik dan ook besprak met hem in het interview. Rust zacht Bas, sterkte aan alle nabestaanden. Ik ga nog maar eens op YouTube op zoek naar wat oude radiofragmenten van hem, als jij toevallig nog wat hebt liggen wil je het dan uploaden naar me? kicken.wetransfer.com
Een interview van 1u 43m waarin we uitgebreid in gaan op zijn carrière en leven:
‘Het is wel veel …. 3 uur Westerweel’ is een jingle die ik me nog levendig kan herinneren. Steevast even na elven na die prachtige Avro-maandag uuropener als hij aan aan zijn derde uur Arbeidsvitaminen begon eind jaren ’80. R.I.P