Vorige week betoogde ik waarom een BBC-model voor de publieke omroep steeds logischer wordt. Niet uit nostalgie, maar omdat het huidige stelsel zichtbaar kraakt. Die column ging vooral over wat er misgaat binnen de publieke [lees verder]
De NPO heeft knopen doorgehakt over de bezuinigingen die de overheid de publieke omroepen heeft opgelegd. Voor Omroep MAX komt dat op het volgende neer: het programma ‘Carrie op Vrijdag’ keert na de zomer niet [lees verder]
Vandaag werd bekend dat De RadioRing na twintig jaar stopt. Reden: bezuinigingen bij de NPO. Het nieuws kwam niet als een complete verrassing, maar het blijft wrang. Enkele maanden geleden maakten we vanuit Spreekbuis al [lees verder]
Sommige verhalen bij de radio blijven verborgen voor de luisteraar, soms maar beter, soms ook jammer ter lering ende, vooral, vermaak. Het zijn de verhalen van programmamakers en technici die zich achter de kuchknop afspelen [lees verder]
Vooruitkijken naar 2026 vraagt om verbeeldingskracht, maar ook om historisch besef. Grote transformatiejaren kondigen zich zelden luidruchtig aan. Ze beginnen stil, met nieuwe spelers die bestaande spelregels niet bevechten, maar negeren. Wie dat patroon wil [lees verder]
[BLOG] Een jaartje of negen geleden, op de dag dat de zomer begon in 2017, schreef ik al eens een column over slogans, toen nog voor RadioWereld. Is er inmiddels al wat verbetering te zien [lees verder]
2025 was voor velen een teleurstellend jaar voor de nationale publieke omroep. Een aantal voorbeelden: nog steeds voortdurende sociale onveiligheid en onrust, bruusk geschrapte programma’s, het eenzijdig terugtrekken van AVROTROS uit het Eurovisie Songfestival en de beslissing van de [lees verder]
Nederland is één van de landen met per hoofd van de bevolking de meeste talkshows. Door de grote hoeveelheid talkshows moeten er ook voldoende duiders aan de talkshowtafels aanschuiven. Elke avond weer dezelfde studio’s, dezelfde [lees verder]
Paradiso, toen en nu. Mijn eerste concert daar was van Claw Boys Claw, in 1988. Ik was 21 jaar en keek ademloos naar de moshpit: een kolkende zee van pogoënde post-punkers. Nu, in 2025, stond [lees verder]
De scène is doelbewust ongemakkelijk. Robert Jim Scholte van Left Laser volgt Yoeri Albrecht op de voet, camera aan, vragen scherp. Niet in een studio, niet na wederzijdse afspraak, maar in een confrontatie die letterlijk blijft lopen op straat. [lees verder]
Copyright © 2019 Spreekbuis
