Ongehoord Nederland is niet de eerste omroep waarvan plek in het bestel op het spel staat

Als Ongehoord Nederland zijn voorlopige erkenning verliest, is dat uitzonderlijk binnen het Nederlandse publieke omroepbestel. Toch zijn in het verleden verschillende publieke omroepen verdwenen. Soms vanwege financiële of bestuurlijke problemen, soms omdat geen nieuwe erkenning werd verleend en soms simpelweg als gevolg van een hervorming van het bestel.

Het Commissariaat voor de Media heeft minister Gouke Moes-Letschert van OCW deze week laten weten dat er gronden zijn om de voorlopige erkenning van Ongehoord Nederland te heroverwegen. Volgens het Commissariaat is ON! structureel in gebreke gebleven bij onder meer de naleving van wet- en regelgeving, de rechtmatige besteding van publiek geld en journalistieke kwaliteitsnormen. Een tussentijdse intrekking van een voorlopige erkenning zou echter bijzonder zijn. Toen de NPO in 2023 al om intrekking van de erkenning van ON! vroeg, meldde de Rijksoverheid dat het nog nooit was voorgekomen dat een bewindspersoon zich over zo’n verzoek tot intrekking had moeten buigen. Dat verzoek werd destijds afgewezen.

LLiNK

De meest directe historische vergelijking is LLiNK. De omroep trad in 2005 toe tot het bestel als aspirant-omroep, maar wist de NPO en toenmalig minister Ronald Plasterk uiteindelijk niet voldoende te overtuigen om definitief te mogen blijven. In 2009 besloot Plasterk dat LLiNK voor de nieuwe concessieperiode geen plek meer zou krijgen. Per 1 september 2010 verdween de omroep daardoor uit het publieke bestel. LLiNK probeerde het besluit nog via de rechter aan te vechten, maar kreeg geen gelijk. Het verschil met ON! is belangrijk. Bij LLiNK werd de lopende positie niet tussentijds beëindigd; de omroep kreeg voor een volgende periode geen definitieve erkenning. Bij Ongehoord Nederland ligt nu juist het voortijdig intrekken van een al verleende voorlopige erkenning op tafel.