Ik zie hem midden jaren 80 nog bij ons het AVRO-gebouw binnenwandelen. Met een wilde donkere bos haar en een brede lach. Bas Westerweel zou bij de Algemeene de presentatie gaan doen van een aantal radioprogramma’s. Het was de tijd waarin Birgit Gantzert jeugdradio-geschiedenis schreef met Praatpaal 15 ,een programma waarin zaken werden besproken die op die leeftijd belangrijk zijn. En dat in een tijd waarin er voor deze doelgroep en met deze onderwerpen nog maar weinig geprogrammeerd werd.
Gemaakt met een jong teamwaarin ook kanjers zaten als Burny Bos, Piet Geelhoed en Boudewijn Klap. Door de jaren heen heb ik Bas zien groeien, later ook op televisie. Wat bleef: die brede lach, priemende ogen en oprechte interesse in wat je als collega deed en bezighield. Ook de wereld buiten de schijnwerpers hield hem bezig, als sociaal maatschappelijk bewogen ambassadeur voor het Milieu, de Hartstichting (Bas was hartpatiënt) en minder bekend: als verteller over oorlog en verzet. Daarin bracht hij jarenlang op scholen het verhaal van zijn grootvader en -moeder, de verzetsstrijders Joop en Willy Westerweel. Beiden afkomstig uit het pacifistisch-christelijke vrije onderwijs op de Werkplaats van Kees Boeke in Bilthoven. Met hun geweldloze verzet hielpen zij via hun legendarische Westerweelgroep rond de 250 ondergedoken joden aan een vlucht naar het toenmalige Palestina. Tegen een hoge prijs: Opa Joop werd na verraad opgepakt en in kamp Vught gefusilleerd; zijn vrouw Willy werd gevangengezet in Ravensbrück. Zij overleefde het kamp en werd uiteindelijk 91. Kleinzoon Bas hield hun beider verhaal levend door in klassen en tijdens lezingen bevlogen te vertellen over de heldendaden van zijn grootouders. Twee jaar geleden vertelde hij me dat dit hem -naast veel voldoening- ook troost gaf. En ook dat was hem ten voeten uit, eerlijk,open en altijd zichzelf. Rust zacht lieve Bas.
Albert Bek, oud AVRO collega
