NOS Journaal-presentator Simone Weimans kreeg al eerder krtitiek doorhaar rol als presentator van het programma Simone en de Roofstaat voor Omroep Zwart, terwijl zij tegelijkertijd een bekend gezicht is van de NOS. In de talkshow erkende Weimans zelf dat de discussie begrijpelijk is. Ze noemde het “een legitieme vraag” of een NOS-journalist ook voor andere omroepen kan werken, ongeacht of dat bijvoorbeeld WNL of Omroep MAX is.
Tegelijkertijd benadrukte ze dat haar programma geen activisme zou zijn. Volgens haar draait Simone en de Roofstaat om het tonen van verschillende perspectieven op het koloniale verleden. “Het vertellen van verhalen is niet activistisch,” stelde ze. Daarnaast uitte ze kritiek op de toon van de reacties die ze ontvangt. Volgens Weimans gaat een deel van de kritiek gepaard met racistische en vrouwonvriendelijke uitingen en lijkt het soms onderdeel van een “ophefindustrie”.
Media-analist Victor Vlam stelt in zijn podcast Victor Duidt TV dat hier sprake is van een “gekke dubbelrol”. Volgens hem is het niet vreemd dat een ledenomroep als Omroep Zwart een duidelijk ideologisch profiel heeft, maar wringt het wél wanneer een NOS-journalist daarin actief is.
Juist het feit dat Weimans de discussie zelf legitiem noemt, is volgens mediaspecialist Victor Vlam veelzeggend. “Dat geeft aan dat het ook bij de NOS een ding is,” stelt hij. Hij wijst erop dat zij niet de eerste NOS’er is die daarnaast voor een ledenomroep werkt, maar noemt deze specifieke combinatie “onhandig”. Volgens Vlam zit de kern van het probleem in het verschil tussen rollen binnen het bestel. Ledenomroepen mogen ideologisch gekleurd zijn en een duidelijke invalshoek kiezen, terwijl de NOS juist geacht wordt neutraal te opereren.
Ook de titel van het programma speelt volgens hem een rol. De term “roofstaat” wordt vaak gebruikt in activistisch debat over het koloniale verleden en is geen neutrale beschrijving. Daarmee begeeft Weimans zich volgens Vlam nadrukkelijk in een gekleurd discours. Volgens Vlam zou de NOS hier duidelijker grenzen moeten stellen. “Dit is gewoon onvoorstandig,” concludeert hij. “Dit moeten ze dus niet doen.”
Het programma Simone en de Roofstaat trok bij de eerste uitzending slechts 159.000 kijkers. Daarbij moet wel worden aangetekend dat de uitzending direct tegenover The Passion stond, traditioneel een grote publiekstrekker.
Juist het feit dat Weimans de discussie zelf legitiem noemt, is volgens mediaspecialist Victor Vlam veelzeggend. “Dat geeft aan dat het ook bij de NOS een ding is,” stelt hij. Hij wijst erop dat zij niet de eerste NOS’er is die daarnaast voor een ledenomroep werkt, maar noemt deze specifieke combinatie “onhandig”.
Die conclussie van Vlam is ook veelzeggend. Simone vindt het een legitieme discussie en dus is het een dingetje bij de NOS.
Ik denk dat de kijker heel goed kan inschatten of Simone de NIS pet op heeft of een omroep Zwart.
Winfried Bayens maakte “verhalen” over Groningen en Zeeland.
Mijn conclussie is dat Vlams ophef komt door zijn racistische kijk op de wereld.
Activistisch of niet. Nederland heeft geroofd op diverse continenten en heeft genocide niet geschuwd. Dat is geen mening.
Wordt er tegenwoordig bezuinigd op onderwijs ofzo? Vlam zou eens een duik in de geschiedenis mogen nemen.
En dan nog is kritiek misschien legitiem. Racisme is dat nooit.
Vraag me af of vlam dat snapt.
@madelief,
“Roofstaat” is geen objectieve term, maar een normatieve kwalificatie.
Wat wél vaststaat, is dat Nederland een koloniaal verleden heeft, waarin sprake was van uitbuiting en waaruit aanzienlijke economische voordelen naar Nederland zijn gevloeid. Dat zijn historische feiten waar brede consensus over bestaat.
De stap om dat geheel te bestempelen als “roofstaat” is echter een interpretatie. Het woord “roof” bevat een moreel oordeel en impliceert een veroordelende duiding van die geschiedenis. Daarom kiezen historici doorgaans voor neutralere begrippen als “koloniale exploitatie”.
De term is dus verdedigbaar vanuit een bepaald perspectief, maar blijft geladen en niet-neutraal. En juist daarom leidt het gebruik ervan — bijvoorbeeld in een programmatitel — tot discussie, zeker wanneer het wordt verbonden aan iemand die geacht wordt een neutrale journalistieke rol te vervullen.