Paradiso, toen en nu. Mijn eerste concert daar was van Claw Boys Claw, in 1988. Ik was 21 jaar en keek ademloos naar de moshpit: een kolkende zee van pogoënde post-punkers. Nu, in 2025, stond ik weer in die zaal. De moshpit was terug, maar vooral gevuld met mensen die in 1988 nog niet bestonden. De rituelen waren hetzelfde en toch nieuw: kinderen en familie van de bandleden die meezingen op het podium, het drumstel van Jeroen Kleijn dat even wordt overgedragen aan de volgende lichting en in de toegift bassist Marcus Bruystens die zijn instrument afstaat aan Bobbie Rossini, uit de allereerste bezetting. Een avond vol symboliek: cultuur is geen bezit, cultuur is overdracht.
Dat besef raakt aan hoe we binnen de regionale omroepen leren. Want ook journalistieke cultuur geef je door. Niet in dikke handboeken, maar door samen te maken, door te kijken, uit te proberen en elkaar het podium te gunnen. Daarom zijn we bij de regionale omroepen begonnen met de Bootcamps Digitale Journalistiek: tweedaagse bijeenkomsten waarin duo’s van dezelfde omroep, een ervaren journalist samen met een jongere, digitaal vaardige collega, elkaars sterke kanten versterken. Ervaring ontmoet experiment, vakmanschap ontmoet vernieuwing.
Tijdens de bootcamps ontmoeten collega’s elkaar en leren ze van elkaar. Van AI-gedreven formats en interactieve vertelvormen tot praktische workflowtrucs. Het mooiste is wat er daarna gebeurt: mensen gaan meteen aan de slag. Zo ontstond bij NH een wekelijks social-format waarin het nieuws kort, snel en relevant wordt samengevat. Collega’s haakten aan, het publiek vond het en het gaf energie om door te bouwen.
Die energie zit niet in tools, maar in houding. Reflecteren, experimenteren en openstaan voor elkaar. Tijd vrijmaken om samen te leren en het daarna direct toe te passen. Zo groeit een cultuur die zichzelf doorgeeft: van collega tot collega, van generatie op generatie. Net als in Paradiso: even het instrument doorgeven en dan voluit spelen. Blijven we dat doen, dan blijft onze journalistiek niet alleen bij de tijd maar vooral van betekenis.
Nu Amerika zich vijandig tegen de eu gedraagt. Gaan we blind Amerika nog volgen. Welke impact zal dat hebben op onze cultuur. Waar is de Europese Netflix met Europese films en series? En daar hoort Rusland ook bij. Rusland gaat niet weg.
O ja door de steeds grotere invloed van China. Wordt onze cultuur dan ook meer Chinees?
Koop is nu ook groot in EU
https://x.com/KimDotcom/status/2004416316028129685