Omroep?
Ik ben een radiomens: in vaste dienst (KRO 7 jaar/VPRO 33 jaar), als freelancer (Human 4 jaar/en momenteel NPS/radio 6 anderhalf jaar). Muziek (met name de alternatieve) is m'n drijfveer....
Leest?
de Volkskrant/literatuur/muziekbladen/kookboeken. Omroepblad blijft de VPRO-gids vanwege de etalage-pagina's èn natuurlijk journalist Dirk-Jan Arensman, die zo trouw de live-groepen coverde die ik in mijn Human-periode in Desmet heb neergezet.
Mist altijd?
Praktisch alle commerciële zenders, zowel op radio als tv. Voorkomt ergernis en verder laat ik me graag verrassen of boeien door de rest.
Mist nooit?
Op tv het wekelijkse opinieprogramma Buitenhof. Prettig om daar dan weer een eigen mening uit te kunnen distilleren. Vind wèl dat de balans tussen de gesprekspartners vaak doorslaat naar de mannelijke kant. Wat méér evenwicht levert vaak ‘n boeiender discussie op. Sla ook nooit Spoorloos over, maar dat is een heel ander verhaal. Kijk veel naar BBC-detectives, soms naar een ‘film van de dag' en als het even kan naar Pauw en Witteman. Luister bijna de hele week (beroepshalve) naar nieuw muziekmateriaal. Als er tijd overblijft luister ik graag (afhankelijk van m'n stemming) naar radio 4 of naar 6 (lekker onder 't koken). Wordt tijd dat 6 een fm-frequentie krijgt!
Internetsite?
Heb (werktechnisch gezien) het meest profijt van My Space en Google. Via My Space kan ik al materiaal beluisteren dat ik krijg aangeboden, dus bestel dan gericht. Google helpt me bij het maken van journalistiek verantwoorde presentatieteksten.
Vroeger?
De actrice/zangeres/danseres-combi. Mocht helaas van m'n ouders niet naar de toneelschool. Dat was een ‘poel des verderfs.' Maar m'n wensen zijn redelijk vervuld: op het R.K. Lyceum in Hilversum heb ik veel op de planken gestaan. Daarna ook nog via een zèlf gekozen theatergroep. Bij de VPRO zat ik in het hoorspel ‘Piet Ponskaart' (1976), later in dat van Wim T. Schippers(Ron Flon Flon/1990). En zingen: Als peuter mocht ik al ‘Roodkapje' zingen bij het AVRO-kinderkoor o.l.v. Ome Herman (Broekhuizen). Rond m'n twintigste trad ik op met eigen band en bij de VPRO ontstond intussen een aardig archiefje met spontaan opgenomen covers. Zat als kind acht jaar op ballet (spitsen heb ik nog). Daar lag al de basis van het niet stil kunnen staan als je muziek hoort of 'n lekker ritme. En nu is het eigenlijk niet anders. Als m'n zoon (dj Bart) moet draaien dans ik rustig een nacht door. Zie het meteen als gymnastiek.
Blunder?
Grappige blunder (nou ja, grappig?): grote avond op middelbare school - ik zou Francoise Hardy gaan zingen - de gestreste organisator duwde me ruw het podium op, alwaar ik liggend arriveerde - kon twee dingen doen, opstaan en hard weglopen of opstaan en l' amour s' en va.... gaan zingen, dat laatste heb ik maar gedaan.
Dramatische blunder: m'n eerste interview met Huub van der Lubbe (de Dijk). Ik praatte met hem in de Melkwegkleedkamer over z'n jeugd, vroeg ‘m om voor de (van 0 tot 80) jeugd iets te zingen. Hij pakte z'n gitaar en zong een liedje dat ie zojuist voor z'n dochtertje had gemaakt. Dat was ‘n ontroerend moment. Enthousiast wilde ik dat thuis laten horen... staat er niks op!!! Kortom, cursus opname-techniek.
Trots?
Op iedere vrouw, die een kind baart (heb ooit - toen ik ze zèlf kreeg - serieus overwogen om m'n radio-loopbaan in te ruilen voor die van verloskundige).
Gaat voor?
Muziek! Je blijft er jong bij, geeft energie, 't raakt, verbroedert en houdt de wereld overeind.
Zeg nooit?
...okido! (dat kan ècht niet!)
Foto: H. W. Matthias