Kerstboodschappen omroepdirecteuren

Verbinden

Voor de één is het de kerstboom, voor de ander juist de kerststal, een derde zoekt het in champagne en vuurpijlen. Het heeft één ding gemeen: aan het eind van het jaar zoeken we elkaar op, een moment van bezinning en verbondenheid.
Het afgelopen jaar lag Hilversum stevig onder Haags vuur: een disproportionele bezuiniging, halve en hele aanvallen op de onafhankelijkheid. Hoe ellendig ook, het heeft de eendracht binnen de Publieke Omroep versterkt. En meer dan ooit beseffen we de diepere betekenis van Publieke Omroep zijn: omroep zijn van en voor het Nederlandse publiek!
We willen met onze programma's verbinden, verrijken en verrassen. In een land dat fragmenteert en polariseert is de Publieke Omroep een van de weinige verbindende factoren. Nederlanders die je misschien nooit tegenkomt op je eigen feesten of in je eigen straat, ontmoet je in de programma's van de publieke omroep.
Die verbondenheid – onderling, met ons publiek en tussen publieksgroepen – wil ik volgend jaar graag weer zien, sterker zien zelfs. En we zetten dat aan het eind van het jaar goed in. Met Serious Request op 3FM bijvoorbeeld. Dat is verbondenheid over grenzen heen, gericht op ‘de ander’ in het buitenland. Een mooiere Kerst- en Nieuwjaarsgedachte is eigenlijk niet te verzinnen.
Zo wil ik graag het nieuwe jaar in. Met het oog op de ander, op het publiek. Beginnend met eensgezindheid in Hilversum zelf. Aan iedereen: een gelukkig 2012!

Henk Hagoort

Voorzitter Raad van Bestuur NPO

 

Kunst en cultuur: inspirator voor de samenleving

Het afgelopen jaar heb ik veel gelachen, op het puntje van mijn stoel gezeten, maar ook regelmatig mijn wenkbrauwen gefronst. En die gefronste wenkbrauwen, die licht ik toe.
Ik vind Kunst & Cultuur een heel belangrijke functie vervullen in onze samenleving. Voor vermaak en inspiratie, maar ook om ons nét even op andere gedachten te brengen, of ons een totaal nieuw perspectief te laten zien. Om ons een spiegel voor te houden, bijvoorbeeld over hoe we er voor staan.
Daarom willen wij als AVRO juist heel intensief samen werken met de Kunst & Cultuur sector.
De bezuinigingen aangekondigd in het afgelopen jaar, waren misschien noodzakelijk maar soms buiten proportie. De wijze waarop de besprekingen erover gevoerd werden, dat heeft mij heel erg geraakt. Het feit dat er minder geld naar een sector, naar professionals, naar startende kunstenaars toe kan is goed te begrijpen, maar het ‘wegzetten’ van deze groep als “profiteurs en subsidieslurpers” niet. Wij hebben gezamenlijk eerder vastgesteld dat wij geld willen investeren in creativiteit en ontwikkeling. Dan is het niet kies om de organisaties en de mensen die zich daar mee bezig houden te betichten van het misbruiken van ons geld.
Dat lijkt mij nou een goed voornemen, voor 2012. Dat we, behalve het maken van geestige, spannende, informatieve en ontroerende programma’s, er voor zorgen dat over de noodzakelijke bezuinigingen niet gesproken wordt als over het “eindelijk afschaffen van overbodige hobby’s ”.

Willemijn Maas

Algemeen Directeur AVRO

  

Vertrouwen voor de toekomst

Hilversum stond in 2011 vooral in het teken van het ‘3-3-2 model’ en een bezuiniging van 200 miljoen euro.
Het publieke bestel wordt hierdoor bestuurbaarder, begrijpelijker en goedkoper.
Zo zijn we op weg naar drie brede fusie omroepen (grote warenhuizen), drie smalle, zelfstandige omroepen (exclusieve specialiteitenwinkels) en twee volwaardige taakomroepen (nutsbedrijven).
Dat is een mooie stap vooruit.
Maar bestuurlijke vereenvoudiging is slechts een middel. Deze moet in dienst staan van een hoger doel.
Daarom staan we mijns inziens nog slechts aan het begin van het proces om te komen tot een toekomstbestendige publieke omroep.
De komende jaren zouden we het vooral over de inhoud moeten hebben. Over de programma's. Wat verwacht Nederland van ons? Wat willen en kunnen wij bieden?
We moeten nog onvermijdelijker, urgenter, relevanter en beter worden. Dan kan niemand om ons heen. Ook politiek Den Haag niet.
Om goed te kunnen functioneren is een structurele, gegarandeerde financiering noodzakelijk. Dat is een essentiële voorwaarde voor een echt onafhankelijke publieke omroep.
Aan de andere kant moet Hilversum ook een geloofwaardige partij worden voor Den Haag.
Zo moet een fusie een echte fusie zijn. En moet iemand lid worden van een omroepvereniging vanwege de goede programma's en niet vanwege de spiegeltjes en kralen.
Het afgelopen jaar heeft aangetoond dat Hilversum dingen tot stand kan brengen en grote problemen zelf kan oplossen. Moge dat vertrouwen geven voor de toekomst.

Jan de Jong

Algemeen directeur NOS

 

NTR: een lichtend voorbeeld

De NTR, de eerste grote fusieomroep binnen het publieke bestel, heeft zijn eerste levensjaar erop zitten. We kunnen tevreden terugkijken op een zeer succesvol jaar. De NTR is op alle publieke netten, zenders en kanalen prominent aanwezig met kwaliteitsprogramma’s en krijgt daar veel waardering voor; van het publiek, de media en onze stakeholders. We winnen prijzen aan de lopende band. Voor onze programma’s en presentatoren  – meer dan 20 nationale en internationale awards in 2011 – maar ook de belangrijkste Europese designprijs voor onze huisstijl viel ons ten deel. De nominatie als Mediabedrijf van het Jaar in 2011 mag, gezien ons prille bestaan, ook veelzeggend genoemd worden. We hebben bij de NTR dus alle reden om trots te zijn op onze nieuwe omroep. Die trotsheid gaan we meer uitstralen en etaleren. Laat dat alvast één goed voornemen zijn voor 2012! We zijn ook trots op de synergie die we met onze fusie bereiken, zowel intern als extern. Het wij-gevoel groeit met de dag en de kruisbestuiving tussen programma’s uit onze inhoudelijke pijlers werpt steeds meer haar vruchten af. De NTR laat zien dat fuseren loont, financieel èn inhoudelijk. In deze donkere economische tijden, die ook hun schaduwen werpen over de cultuur- en mediasector, zijn wij graag een lichtend voorbeeld voor andere omroepen, die aan het begin van hun fusietrajecten staan. Ik wens de collega-omroepen daar veel succes bij.

Paul Römer

Algemeen directeur NTR

 

2012

2012 wordt zoals het zich nu laat aanzien meer dan voorgaande jaren een periode van twijfels en vragen. Twijfels over inhoudelijke uitwerking van programma’s en vragen over welke onderwerpen we wel of niet mogen maken. De oorzaak hiervan ligt in de inhoud van de brief van de Minister van OW&C van 17 juni 2011.
In deze brief schrijft de minister dat de 2.42 omroepen, zoals de OHM, uitsluitend levensbeschouwelijke programma’s  mogen maken. Programma’s over bijvoorbeeld  kunst, educatie en sociaal maatschappelijke kwesties zijn voorbehouden aan andere omroepen.  Wat de discussie hierover onder onze makers nu bepaalt is: “ hoe kan je je alleen maar beperken tot religieuze programma’s als je achtergrond van waaruit je opereert helemaal geen religie is, maar een manier van leven? Een levenswijze die geen scherpe afbakening kent tussen religieuze en niet religieuze domeinen. En die uitgaat van een bezielde kosmos, waarin alles en iedereen met elkaar verbonden is tot een groot geheel (de wereld als een grote familie). Oftewel het grondprincipe, de dharma, volgens welke spreken en handelen het doel heeft de harmonie op deze planeet te bevorderen of op z’n minst te handhaven. De wettelijke beperking van de politiek en de reikwijdte die het Hindoeïsme als levenswijze geeft, plaatst OHM voor vragen. 
Een voorbeeld hiervan is het programma “duurzaam consumeren”, die nu in de maak is. Volgens de definitie van de politiek is dit een maatschappelijk onderwerp waar de OHM van af zou moeten blijven. Maar uitgaande van het beginsel dat eenieder oproept tot bevordering van de harmonie in de schepping door kritisch, bewust en milieuvriendelijk te produceren en te consumeren, is het maken ervan wel gerechtvaardigd. Het gaat hier immers om een maatschappelijk probleem dat vanuit een levensbeschouwelijk engagement wordt benaderd.  Ik vraag me af wat hier mis mee is. Door dit soort programma’s te blijven maken, maken we de kijker via inzichten die verankerd zijn in zijn eigen wereldbeeld bewust van de noodzaak van een duurzame levenshouding. Maar de grote vraag die onbeantwoord blijft is: wie bepaalt wat wel en wat niet levensbeschouwelijk is? Wie bepaalt waar die grens ligt?

Chander Mathura

Directeur OHM

 

Dankbaarheid bij RKK

Aan het eind van dit veelbewogen jaar overheerst de dankbaarheid voor RKK. Want we beleefden het beste jaar tot nu toe. In een tijd dat de kerk onder vuur ligt, dat de kerkelijke omroepen gehalveerd worden en dat de fusiegolf alles lijkt te overheersen, mocht RKK laten zien dat levensbeschouwing het verschil kan maken. Bij de achterban met kerkelijke programma’s als eucharistievieringen en geloofsgesprekken, bij de zinzoekers met uitzendingen als Kruispunt, Het drama van.. en The Passion. Kerkelijke zendtijd kan een miljoenenpubliek bereiken als geloof op een urgente en toegankelijke manier gecommuniceerd wordt. Kerkelijke zendtijd kan in de topdrie van Radio 4 komen wanneer schoonheid en traditie vertolkt worden door Antoine Bodar. Wij bij RKK zijn dankbaar voor de kansen die we kregen. We kijken uit naar volgend jaar, want RKK raakt óók dan je ziel. Op alle tv-zenders, op radio 4 en 5, op internet en de sociale media. Met programma’s die verwijzen naar een werkelijkheid die ons overstijgt en tot ons komt in een kerstkind dat troost en geborgenheid zal brengen voor iedereen en zeker voor hen die een moeilijk jaar achter de rug hebben of met veel vragen naar de toekomst kijken. Daarom zeggen we Zalig Kerstmis en alle goeds en veel zegen in het nieuwe jaar.

Leo Fijen

Hoofd RKK

 

Proost

'BNN wenst de publieke omroep en Nederland meer jongerenprogrammering toe in 2012! En proost!'

Met een warme groet,

Lucas Goes

Algemeen Directeur

 

Zware opdracht

Het afgelopen jaar was een bewogen jaar voor MAX. Uiteindelijk hebben we wel bereikt waar we ons voor hebben hard gemaakt: MAX als zelfstandige omroep binnen het bestel. Dat is erg belangrijk voor ons. Het geeft ons de zekerheid onze onderscheidende programma’s voor een oudere doelgroep te kunnen blijven maken en onze identiteit te behouden. Dit zijn we ook verschuldigd aan alle leden, kijkers en luisteraars die ons steunen en die zich bij MAX betrokken voelen. In de afgelopen jaren hebben wij goed kunnen laten zien waar we voor staan: een omroep voor alle vijftigplussers in Nederland. Na veel gesprekken zijn de omroepen met het 3-3-2 model tot overeenstemming gekomen. In het verleden waren de omroepen niet zo eensgezind, nu gaat het steeds meer die richting op. Waar ik mij zorgen over maak is dat de politiek grote inhoudelijke invloed wil uitoefenen op de Publieke Omroep. Het is al vaak gezegd, dat de Publieke Omroep kan en moet bezuinigen is duidelijk, maar een bezuiniging van 200 miljoen vind ik nog steeds buiten proportioneel. In het verleden hebben wij al duidelijk gemaakt het niet eens te zijn met diverse plannen van de overheid en Hilversum staat voor een zware opdracht. Ondanks alles heb ik er alle vertrouwen in dat de Publieke Omroep in de toekomst nog steeds een heel belangrijke rol in de maatschappij zal blijven vervullen.

Jan Slagter

Directeur

 

Beste, slechste

Het was de beste der tijden, het was de slechtste der tijden…

het was de eeuw van wijsheid, het was de eeuw van dwaasheid,

het was het tijdvak van het geloof, het was het tijdvak van ongeloof,

het was het jaargetijde van het licht, het was het jaargetijde van duisternis,

het was de lente van de hoop, het was de winter van de wanhoop.

Gertjan Mulder

Directeur BOS

 

Abracadabra

Zou de tijd niet eens wat langzamer kunnen gaan? Dat zouden we bij HUMAN wel zo prettig vinden. Graag hadden we nog wat langer van 2011 genoten.
Het Commissariaat voor de Media verdubbelde twee jaar geleden onze zendtijd. In 2011 hebben we daar voor het eerst een jaar lang de vruchten van geplukt.  We beloofden de commissarissen plechtig dat we hen niet teleur zouden stellen. Die belofte zijn we met onze  programma’s nagekomen,   getuige –vooral-  de honderden publieksreacties. 2011 voelde alsof we van het ene feest in het andere feest terecht kwamen. Dank, commissarissen!
Ook verhuisden (sorry, integreerden) we in 2011. We wonen nu bij de feest voor de geestgangers, de VPRO. Daar zijn we nu deel van.  Dank, VPRO!
En dan 2013, 2014, 2015. Uiteindelijk zal HUMAN vanwege allerlei  onnavolgbaar politiek abracadabra  gehalveerd worden.  Terug bij af.  In afwachting daarvan kan 2012 wat ons betreft niet lang genoeg duren.
De aartsvaders van Feest voor de Geest, de klassieke Griekse filosofen, onderscheiden twee concepten van tijd. Kloktijd en ervaringstijd. De kloktijd kan alleen van Hogerhand bijgesteld worden, en daar geloven humanisten niet in. Die ervaringstijd, daar kunnen we wel wat mee.  Aan ieder feest komt een eind, dat weten we, maar we gaan er een zeer lang 2012 van genieten. 

Bert Janssens

HUMAN

Trots

De VPRO kijkt met gepaste trots terug op 2011. We zijn weer trots op Nederland. In ieder geval van Boven. De VPRO is bezig met een sterk seizoen. Met veel nieuwe programma’s. Van Ollie tot Eileen en van het Koningshuis tot de Wallen. De VPRO slaagt er steeds vaker in om bijzonder te zijn en tegelijkertijd een groot geïnteresseerd publiek te bereiken. Daar zijn we trots op. Omdat dat precies is wat de publieke omroep moet doen: mensen met inhoud vermaken. Dat gaan we ook in 2012 weer doen.  We willen er staan met onze programma’s. Ons uitspreken. Er iedere keer weer iets van maken. Met nieuwe series, nieuwe documentaires, nieuw drama, nieuwe thema avonden en sterke gekende programma’s op radio TV en digitaal. Het is goed te zien dat er bij de publiek omroep steeds meer ruimte en aandacht is voor programma’s zoals de VPRO die maakt. En het is mooi dat de commercie steeds publieker programmeert. Daar worden we allemaal beter van. 2012 wordt opnieuw een topjaar voor de kijker. Er is steeds meer voor ieders wil en steeds beter te ontvangen. Dat wordt gewaardeerd en dat is een belangrijke steun nu we tegelijkertijd het publieke bestel opnieuw gaan inrichten en deels moeten uitkleden. De VPRO blijft vol overtuiging knokken voor een sterk publiek bestel. Een omroep om trots op te zijn. Niet links of rechts, maar trots. 2012 kan niet stuk.

Lennart van der Meulen
VPRO

 

Kerstmijmering

Diegenen die even goed zijn ingevoerd in het kerstverhaal als in de omroepperikelen weten dat er opvallende overeenkomsten zijn. Een keizer die een volkstelling uitvaardigt verschilt tenslotte niet zo veel van een minister die ledentellingen tot uitgangspunt maakt. En een man van elitaire afkomst (uit het geslacht van koning David) en een eenvoudig meisje die terug gaan naar de plek van hun voorgeslacht hebben in zekere zin wel wat van doen met twee verschillende omroepen die zich bezinnen op hun aloude identiteit en samen iets nieuws gaan beginnen. Om maar niet te spreken van hen die het idee hebben dat er voor nieuwkomers geen plek is in de herberg die Publieke Omroep heet. En wie wordt er niet blij van de externe pluriformiteit, (eenvoudige herders, exotische wijzen, een os en de ezel) die zich verzamelen rond de haastig in elkaar getimmerde voederbak, modelletje 3-3-2. Ook in het aloude verhaal werden  vanuit het machtscentrum pogingen ondernomen om aan al het moois een einde te maken.

Gelukkig zijn er ook grote verschillen. Want brachten bezoekers in de kerstnacht goud, wierook en mirre, in ons aardse bestaan zijn er die met graagte de bonus van het samengaan mee naar huis nemen. En we weten allemaal dat de echte verlossing die het Kerstkind brengt geenszins van toepassing is op het huidige omroepmodel. En toch ben ik dankbaar dat we met elkaar in Hilversum zo ver zijn gekomen. Het is een knappe prestatie dat de verdeeldheid die Den Haag zo graag ziet geen werkelijkheid is geworden. Voor mij voldoende reden om met blijdschap de kerstdagen in te gaan. Wetende dat er nog veel werk ligt, maar dat een deel van onze toekomst bepaald wordt door hoe we er zelf mee aan de slag gaan en er met blijdschap over praten. Los van al deze aardse beslommeringen wens ik jullie de vrede van Kerst en Gods zegen toe!

Arjan Lock, EO