Linssen: Wees je eigen Steve Jobs

Ik zal het maar meteen eerlijk zeggen: ik ben een Apple gebruiker in hart en nieren. Toen ik in 1986 voor het eerst zag dat je met de Mac kon visualiseren zonder dat je commando’s als LOAD of RUN hoefde te leren, toen begreep ik pas wat een computer voor mij kon betekenen.

Dat was de kracht van Steve Jobs, de onlangs teruggetreden CEO van Apple. Niet de focus op de absolute waarden van de techniek, de snelheid, de bytes, de hoeveelheid knoppen en functie, maar de impact die simpele, toegankelijke en gebruikersvriendelijke technologie kan hebben. Iedereen met een goed idee kan nu met weinig middelen zelf een mooi tijdschrift maken, muziek opnemen, een film monteren en het resultaat daarvan delen en exploiteren via het Internet.

De verbeeldingskracht van Jobs heeft veel mensen beïnvloed: hij maakte met Apple media-creatie makkelijk en toegankelijk, en inspireerde tegelijkertijd veel mensen om zijn creatieve gereedschap ook echt te gaan gebruiken. En hij gaf daarbij zelf het goede voorbeeld: als CEO van PIXAR liet hij zien tot welke creatieve prestatie de combinatie mens-computer in staat was. (Afijn, tot zover deze lofzang.)

Waar het mij om gaat is de verbinding tussen twee domeinen die vaak als aparte werelden worden gezien: de wereld van de nerds, de techneuten, de bollebozen tegenover de wereld van de creatieven, de scheppers, de vrijdenkers.

Terwijl deze tegenstelling helemaal niet bestaat: het ontwikkelen van technologie is een creatief proces, dat net zoveel bloed zweet en tranen vergt als het ontwikkelen van een creatief product als een film of een programma. En veel creatieven hebben de onmogelijkheid om met bestaande middelen iets op een bepaalde manier te visualiseren omgezet in de ontwikkeling van technologie.

Cameraman Garret Brown heeft vanuit die drive de Steadycam ontwikkeld en zorgde voor een revolutie in hoe je met een handheld camera stabiele shots kunt maken. Het waren de shots van zijn Steadycam die maakten dat The Shining zo’n creepy film geworden is.

Terwijl deze Spreek’buis verschijnt is in Amsterdam de IBC begonnen: Alle hallen van de RAI staan weer vol met de techniek waarmee al het beeld en geluid voor radio, tv, internet en digital cinema gemaakt wordt. Over de bezoekers zal weer een grote bak met marketinggeweld worden uitgestort, waarbij veel bedrijven proberen aan te haken bij hypes en buzz die er al is, zoals ‘Cloud’ of ‘Social’.

Maar de kunst is om door al die marketing heen te prikken en je verbeeldingskracht te gebruiken en je voor te stellen wat zo’n nieuwe camera of die nieuwe FX software kan veroorzaken. Neem de opkomst van ultra-hoge resolutie. De RED camera heeft gezorgd voor een overvoed aan relatief goedkope digital cinema camera’s die met een hele hoge resolutie kunnen filmen. Dat heeft in de afgelopen jaren de productie op film-kwaliteit veel toegankelijker gemaakt. Maar wat kun je nog meer doen met al die pixels? Kun je die technologie ook buiten die bioscoop gebruiken om op een andere manier verhalen te gaan vertellen?

En dat geldt ook voor 3D, waar op de IBC ook veel over te doen zal zijn. De ruimtelijke beleving werd eerst vooral ingezet als effect, maar er beginnen nu regisseurs te komen die het nieuwe middel gebruiken om iets anders over te brengen, zoals Wim Wenders in zijn film Pina, een ode aan de dans van Pina Bausch.

Dus grijp je kans en ga naar de IBC. Loop rond over de beurs en vraag je af hoe je al die techniek in zou kunnen zetten om jouw verhaal te vertellen. En praat over die creatieve droom met de techneuten. Overbrug zelf de kloof tussen creativiteit en techniek. Wie weet wat er van komt. Steve heeft er een aardig centje aan overgehouden.

David Linssen is Director of Business Development bij CMI. Hij schrijft deze column op eigen titel. Reageer via www.davidlinssen.nl en laat weten wat jouw creatieve droom is en welke technologie daar nog voor uitgevonden moet worden.