Römer: Acht maanden

Acht maanden

Wanneer u dit stukje leest, ben ik op vakantie. Dan heb ik er ruim acht maanden op zitten als netmanager. Vanaf eind augustus beschouw ik mezelf als volledig ingewerkt en mag ik me niet meer verschuilen achter:’ik zit hier nog maar net.’

Zo rustig als het Media Park lijkt, met al dat deftige groen en die imposante gebouwen, zo heftig en dynamisch blijkt het werk te zijn. Never a dull moment. Nooit ben je klaar en de gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Aardbevingen, verkiezingen, sporttoernooien, schemazaken, financiële zaken, omroep politiek. Een staalkaart van groot en klein dat dagelijks invloed uitoefent op de gang van zaken.

Laat ik twee zaken noemen die mij de afgelopen maanden zijn bijgebleven als bijzondere momenten. Wanneer je een genreschema maakt, wordt aan de omroepen die op jouw net een substantiële rol spelen om een positief of negatief advies gevraagd. Bij het schema van najaar 2010 moest ik mij nog  oegen naar het voorbereidende werk van anderen, maar bij het schema van 2011 kon dat niet meer. Dat was en is mijn verant-woordelijkheid. Tot mijn grote vreugde kreeg het schema N2 2011 een unanieme positieve advisering van de omroepen mee. Dat was een moment van onuitsprekelijke vreugde. Ook voor de beleidsmedewerkster en de schemacoördinatrice van N2. U dacht toch niet dat een netmanager het werk allemaal alleen deed? Gedrieën hadden we weken lang verschrikkelijk hard gewerkt aan dat schema. Eindeloos veel keuzes gemaakt, genres verschoven, doorrekeningen gemaakt, alternatieven bedacht, alles om het nieuwe schema zo scherp en passend mogelijk te krijgen binnen het profiel van N2. Dat betekent dus vooral de gepaste ruimte scheppen voor de omroepen om hun ambities te verwezenlijken. Zodanig dat die veelheid aan ambities toch leidt tot een evenwichtig en herkenbaar geheel, dat aanvoelt als een logisch geprogrammeerd net. Het intensieve proces om met 23 omroepen te komen tot een schema waartegen iedereen uiteindelijk ‘ja’ wil zeggen, was een fantastische ervaring. Een achtbaan aan emoties en gebeurtenissen. Walibi World  is er niks bij. Dat die unanieme basis er nu ligt voor 2011 betekent niet dat er geen problemen en vraagstukken meer zijn. Dat er nu een jaar van pais en vree voor me ligt. Integendeel. Het betekent alleen dat we de problemen en de vraagstukken waarmee we straks onvermijdelijk geconfronteerd worden, kunnen oplossen vanuit een gezamenlijk beginpunt. Dat feit alleen al, vind ik op een gecompliceerd en gelaagd net als N2, heel bijzonder. Geweldig om mee te maken. Voor mij het hoogtepunt van de afgelopen periode. Een dieptepunt heb ik ook. Nou ja, meer een teleurstelling. Bij de bekendmaking door de verschillende omroepen van de presentatoren van de nieuwe opinieprogramma’s, vond ik te weinig terug van het breed onderschreven streven om diversiteit en representativiteit meer te laten zijn dan alleen een papieren tijger.

Natuurlijk staat de kwaliteit van de nu gekozen anchors niet ter discussie.

Het zijn allen voortreffelijke journalisten, met meer dan bewezen trackrecords, maar wat zijn het, op die twee of drie uitzonderingen na, verschrikkelijk veel mannen.  Je maakt mij niet wijs dat er in Nederland niet meer vrouwelijke journalisten zijn die prima passen en toegerust zijn voor deze vooruitgeschoven posities. Bij de kranten en de periodieken zijn er tegenwoordig toch een behoorlijk aantal vrouwelijke hoofdredacteuren en daar zijn die bladen toch niet bepaald slechter van geworden. Wie mij niet geloofd, die moet eens kijken bij deze link naar Villamedia. Niet meer helemaal up-to-date, maar toch nog steeds een aardige indicatie. www.villamedia.nl/journalist/n/2007.06.vrouwen_hoofdredacteuren.shtm

Onder die hoofdredacteuren zitten natuurlijk nog veel meer vrouwelijke journalisten die in potentie kwalitatief uitstekend geschikt moeten zijn voor deze posten. Ik had graag gezien dat de hoge ambities waarmee deze programma’s zijn opgetuigd, zich nu al hadden uitgestrekt tot de anchors. Mijn verwachtingen voor de nieuwe opinieprogramma’s blijven onverminderd hoog gespannen, maar wat dit ene aspect betreft, kan ik niet anders zeggen dan dat ik bij voorbaat toch een beetje teleurgesteld ben. Gemiste kans.