KORT!2010: creatieve diversiteit

In 2010 bestaat KORT!, het jaarlijks project voor de korte film, 10 jaar. Voor deze feestelijke gebeurtenis zijn 10 nieuwe scenario’s geselecteerd die op het Nederlands Filmfestival 2010 hun bioscooppremière beleven. Ook verwacht men de films als korte voorfilm in bioscopen te vertonen. En de films zijn te zien op de speciaal door de NPS ontwikkelde website voor de korte films ww.kort.nps. De NPS zendt de films uit op televisie. Drie scenarioschrijvers-regisseurs vertellen waarom het genre van de korte film juist zo geschikt is voor hun productie.

‘Een sjiek hotel in Amsterdam heeft voor één nacht een wel heel bijzondere gast: de wereldberoemde schrijver Charles Bukowski. (Hij is twaalf en heet eigenlijk Tom)’, luidt de logline waarmee Daan Bakker in één zin zijn korte film Bukowski omschrijft. Zijn NFTA-afstudeerfilm Jacco’s Film dingt op dit moment mee in de internationale competitie in Berlijn naar de Kristallen Beer voor beste korte jeugdfilm. ‘Bukowski is eigenlijk mijn eerste filmpje in de echte wereld’, zegt hij. ‘Op de filmacademie worden regisseurs namelijk niet geacht hun eigen scenario te schrijven. Toch is schrijven voor mij als maker tachtig procent van de film. Daarom vind ik het als regisseur vanzelfsprekend dat ik zelf schrijf’, zegt hij. Direct na zijn afstuderen in 2009 besloot hij om te proberen of hij een NPS-KORT! zou kunnen doen. Bakker: ‘Ook omdat ik heel erg van de tienminuten-film houd.’ Het oeuvre van Bukowski inspireerde hem. Bakker: ‘Het leek me zo leuk de onschuld van een kind te combineren met de doorleefdheid van Bukowski. Het idee dat een kind doet alsof hij Bukowski is. Toen ik dat eenmaal inzag, dacht ik: dit zit goed. Hier kan ik wat mee.’ Het schrijven van dit scenario leverde geen grote problemen op. ‘Ik houd erg van de korte spanningsboog. Samen met producent Lemming Film hebben we enkele scenario-besprekingen gehad. Dat werkte heel effectief. In vrij korte tijd hebben we spijkers met koppen geslagen. En ik zat daar na mijn afstuderen om tafel met mensen met wie ik ook op de academie werkte; mijn producent van Jacco’s Film en een docent die hier als script-consultant werkt.’

Eerste trede

‘Met de aanvraag voor KORT!  ben ik zeven volle dagen bezig geweest’, zegt scenarioschrijver-regisseur Jimmy Taihuttu. Hij studeerde aan de HKU audio- visuele media en  maakte in 2009 zijn eerste KORT!  met de titel Caresse. Dat leverde een charmante film op waarin een eenzame Nederlandse congresganger (Pierre Bokma) en een vrouw (Sylvia Hoeks) elkaar in Baltimore toevallig op de vooravond voor Kerst ontmoeten. Voor KORT! 2010 is zijn scenario Dominique geselecteerd over de schaduwzijde van de fashionmodellenwereld in Parijs. Taihuttu:  ‘KORT!  is de eerste trede van de lange trap die het regisseurschap in Nederland is. Daarbij is het aangenaam dat je met KORT!  hoog kan mikken met acteurs zoals Pierre Bokma. En met een officiële première op het Nederlands Filmfestival heb je een goed visitekaartje. Maar het is ook een goede leerschool om binnen een relatief korte tijd iets af te maken. Ik heb dat als heel leuk ervaren, iets heel tofs.’ Taihuttu deelt Bakkers opvatting over scenario: ‘Scenario en regie; voor mij is het één. Ik vind dat een regisseur zijn eigen scenario moet kunnen schrijven.’

Vormexperiment

Regisseur Margot Schaap maakte eerder Lynn, een portretfilm van veertig minuten in de serie One Night Stand. Voor KORT! raakte ze geïnspireerd door een installatie van Sophie Calle op de Biënnale in Venetië 2007. Schaap: ‘Het liet me niet los, dus ik dacht: als ik daar nou een korte film over zou kunnen maken dan wil ik een vormexperiment.’ Haar logline voor G. luidt: `Het verdriet over een verbroken liefde laat Sophie afdalen naar haar gedachtenwereld vol herinneringen en brengt haar naar het moment waar het allemaal begon’. Schaap: ‘Het wordt een film die twee verschillende lijnen in de tijd beslaat. In geluid hoor je in een ‘voice over’ de vrouw die de brief leest en dan bij haar geliefde aan tafel blijkt te zitten. De andere lijn is de beeldlijn die loopt van later in de tijd terug maar het moment dat ze aan tafel zitten. Die lijnen komen samen in het afscheid van elkaar moeten nemen. Het is echt een vormexperiment dat bij uitstek geschikt is voor een korte film.’

Dineke de Zwaan