Stand.19: geef negentienjarigen een camera en kijk door hun ogen naar hun wereld

Negentien is voor velen de leeftijd waarop het allemaal een beetje begint, de leeftijd waarop de eerste grote keuzes in het leven gemaakt worden: ga ik werken of studeren, blijf ik thuis wonen of op mezelf, ga ik misschien mijn eerste serieuze relatie aan? De NCRV wil deze groep nu in kaart brengen door vijftig negentienjarigen een camera mee te geven om hun eigen leven mee te filmen.

 

‘Als het leven een route is, staan negentienjarigen op een rotonde’, aldus Joël Batenburg, eindredacteur van NCRV televisie en van Stand.19. ‘Het is een spannende generatie die moeilijk wordt bereikt door de publieke omroep. Collega’s uit alle geledingen in het bedrijf hebben met dat in gedachten het crossmediaproject Stand.19 bedacht.’

‘Wij willen jongvolwassenen een stem geven’, zegt Batenburg. ‘Ze passen goed bij onze slogan Samen op de Wereld en wij kunnen hun bijdragen inzetten voor onze programma’s. Rondom Tien, Casa Luna, Bring it On (3FM); onze Ideeënfabriek (formatontwikkeling) en themakanaal Spirit24 onderzoeken op dit moment de mogelijkheden. Radio 2 (Knooppunt Kranenbarg) deed live verslag van de kickoff. De cast van Stand.19 werkt op 24 maart waarschijnlijk mee aan een thema-avond over Soa op Nederland 3 en we zijn in gesprek met 101tv van BNN om te kijken of we kunnen samenwerken. Daarnaast zal student Oscar Schagen het mediagebruik van de groep in kaart brengen en met aanbevelingen komen hoe wij hen nog beter kunnen bereiken’.

 

Experiment

De NCRV vond een kwart van de jongeren via netwerken van radio- en tv-redacteuren, een kwart via oproepen op 3FM en de helft via Hyves. Op die vriendensite zijn de verrichtingen van de jongeren ook te volgen onder de namen Standpunt19 en Stand.19. Batenburg ziet het project als een experiment. Hij is blij dat in tijden van bezuinigingen er toch nog ruimte is om enig risico te nemen. De NCRV heeft eind vorig jaar Stand.19 getest door middel van een pilot waaraan negen jongeren deelnamen. ‘Daarin zagen we dat ze zeer bereid zijn zichzelf te laten zien en heel puur en eerlijk verslag doen van hun levens.´Een meisje vertelde dat ze de persoonlijkheidsstoornis borderline heeft. Is Batenburg niet bang dat de jongeren zich te veel blootgeven? Hoe zit het met hun privacy? ‘Wij gaan niet de schoolmeester uithangen. Deze generatie is door internet al heel erg gewend om zichzelf te laten zien. Het verschil is dat hun profielen nu gaan bewegen. We vragen ook of ze zeker weten dat ze het willen laten zien en zullen het in de juiste context plaatsen.’

 

Eerlijk

Wekelijks krijgen de negentienjarigen een opdracht voor hun filmpje. Zoals: laat zien wat ontspanning is voor jou, hoe ga je om met seks zonder liefde, hoe is het om kind van gescheiden ouders te zijn (dat zijn er nogal wat onder de deelnemers), welk voorwerp neem je mee als je huis afbrandt? De groep mag ook zelf ideeën aanleveren. Als iemand in een bepaalde week geen zin of tijd heeft, doet hij gewoon even niet mee. Alle vijftig deelnemers hebben een Vado HD-cameraatje (met alleen een aan- en uitknop) meegekregen om hun belevenissen op te nemen. Batenburg: ‘De beelden zullen niet perfect zijn, maar daar is deze generatie aan gewend. Het gaat om de kracht van het verhaal.’

Dat zegt ook documentaireregisseur Claudia Tellegen (´al lang geen negentien meer´), die de jongeren wat instructies gaf over wat ze moeten filmen: ‘Jullie zijn geen verslaggevers, dus ga dan ook niet de verslaggever uithangen. Jullie zijn ook geen cameramensen; maak je dan ook niet teveel zorgen over hoe het eruit ziet, zolang het niet te donker en te wiebelig is. Waar het vooral om gaat, is dat je eerlijk bent. We willen oprechte beelden zien van hoe jullie zijn, geen toneelstukjes.’ Enige uitleg over verhaal- en spanningopbouw ontbreekt in de korte cursus. Batenburg: ‘Dat is ook helemaal niet nodig. Jij en ik zijn van de ouwelullengeneratie. Wij gaan ze niet uitleggen wat ze moeten doen, we gaan ze niet vertellen hoe wij het hier al jaren in Hilversum doen. Je moet de regie juist uit handen geven. Het gaat om hún wereld.’

 

 

Toen ondergetekende ouwe lul negentien werd, zong Joe Jackson in het nummer Nineteen forever:

 

We can do magic in these times

Be what we want to be

We'll all be rock 'n' roll stars

Immortal on TV

 

Wie weet is dat ook weggelegd voor de jongeren die meedoen aan Stand.19.

 

Luc Lansink

 

De pilot van Stand.19 is te zien op www.ncrv.nl/stand.19

 

‘Ik kijk op tv altijd graag naar levens van andere mensen’

Cyriel Nijhof uit Hengelo kreeg via een sportbond een mailtje en dacht eerst dat hem om een uitverkiezing uit 10.000 jongeren ging. Toen dat niet het geval bleek had hij veel zin om mee te doen. ‘Ik kijk op tv altijd graag naar levens van andere mensen; het lijkt me leuk als ze nu het mijne kunnen zien.’ Cyriel studeert commerciële economie en zit in een rolstoel; hij heeft een progressieve spierziekte. ‘Ik zou bijvoorbeeld filmen hoe ik me door een drukke winkel begeef. Of hoe ik een wedstrijd hockey speel. Daarbij kan ik de camera mooi op mijn rolstoel monteren.’ Cyriel heeft absoluut geen moeite zich bloot te geven en heeft op YouTube een beetje gezien wat je wel en niet met een camera moet doen.

 

 

Niet praten maar met beeld je verhaal vertellen

Douwe Siebenga komt uit Rotterdam en zag via Hyves dat de NCRV mensen zocht. Zijn motivatie om mee te doen? ‘Mijn levensstijl is behoorlijk anders dan die van de doorsnee tiener. Ik heb een andere muzieksmaak (metal) en daarbij een andere kledingstijl en vriendengroep. Dat zie je niet vaak op tv.’ Douwe wil via het project graag vooroordelen bijstellen. ‘Mensen denken vaak dat ik niet deug of anti-christelijk ben. Ik geef bijvoorbeeld ook leiding bij de scouting. Dat heb ik meteen gefilmd.’ Hij moet wel wennen met de camera. ‘Normaal film je jezelf niet. En ik zou de neiging hebben alleen maar te praten. Op de introductiedag heb ik geleerd dat je juist ook met beeld je verhaal moet vertellen.’