Römer: Jeugdliefde

Sinds enkele maanden is Bart Römer netmanager van Nederland 2. In Spreek'buis vertelt hij over zijn ervaringen en belevenissen

Jeugdliefde.

Bij mijn afscheid van MTNL kreeg ik een e-reader cadeau. Een digitale boekenlezer. Nu ben ik op zich wel van ‘toys for boys', maar ik ben nog meer van boeken. Zo lang ik me kan herinneren lees ik. Alles, elke dag, tot etiketten op flessen en potjes aan toe. Het heeft iets ziekelijks. In al die jaren lezen heb ik ook wat boekentics opgedaan. Ruiken aan nieuwe boeken bijvoorbeeld. Vroeger voegden drukkers vaak een eigen luchtje toe aan hun drukinkt, zodat je de drukker ook op die manier kon herkennen. Die subtiliteit is er niet meer, maar nog steeds ruikt niets zo lekker als een nieuw boek. Dat element vervalt totaal met een ereader, net zo als het geluid van knisperend papier dat onder je duim doorloopt. Na enig geknobbel bleek het aanschaffen en installeren van een digiboek via de computer kinderlijk simpel. Het digitale lezen nam een aanvang. En wat blijkt...het maakt geen enkel verschil. Na twee bladzijden(?) zat ik net zo in het verhaal als in een papieren boek. In het bad gaat het met een ereader zelfs een stuk beter. Vocht laat geen vervelende plekken achter. Aangezien ik nog nooit een boek in het water heb laten vallen, ga ik er vanuit dat mij dat met een ereader ook lukt. Zo niet, dan ben ik natuurlijk wel de pineut. Niet zozeer dat het apparaat dan stuk is, daar kom ik wel weer overheen, maar omdat ik daardoor midden in een roman vastzit. Frustratie nummero uno. De emotie komt dus prima tot zijn recht met een ereader. Blijft over de vraag: wat dan te lezen? Het meeste van wat ik leuk vind is niet digitaal beschikbaar of anders heb ik het al gelezen. Zo kwam ik uit op mijn jeugdliefde: Science Fiction. Nu niet direct zuchten of puffen, met dat genre is niets mis. Genres zijn niet goed of slecht, verhalen zijn goed of slecht. Schrijvers zijn goed of minder goed. En wat mevrouw Palmen in haar poëtica schrijft over criteria voor literatuur: good for her. In een bananendoos gevuld met  boeken vond ik ooit als jongeling het boekwerkje ZWERFEILANDEN IN HETGROEN van Philip José Farmer. Nieuwsgierig ter hand genomen, in een ruk uitgelezen en totaal verslingerd aan het genre. Jarenlang heb ik alles gelezen op dat gebied wat los en vast zat. Zelfs de boekenkasten van ouders van vriendjes heb ik genadeloos geplunderd. Na de SF hausse in de zeventiger jaren zakte de  markt voor vertaalde SF hier te lande dramatisch in. Sindsdien verscheen en verschijnt er op dat gebied nog maar bitter weinig voorde echte fan. Ja, fantasy, dat dan weer wel, maar 99% van alle fantasy is een flauw aftreksel van J.R.R. Tolkien of Jack Vance.  Langzaamaan ben ik er mee gestopt.  In het Engelse taalgebied SF nog immer zeer populair, daar is de markt nooit ingestort, dus... waarom niet?  Op naar Ebooks.com. Daar waren ze weer al die heerlijke SF schrijvers die ik zolang heb moeten missen. Niet alleen de groten en de klassieken van weleer, maar ook al die fantastische nieuwelingen van de laatste dertig jaar. SF lezen deed ik dus nog maar spaarzaam de afgelopen jaren, maar ik hield altijd alles keurig bij. De jaarlijkse Hugo's en Nebula's - dé literaire prijzen van de SF - ontsnapten nimmer aan mijn aandacht. En wat denk je? Mijn oude liefde bleek niet verwaterd, niet verlopen, maar net zo aantrekkelijk, verleidelijk en mysterieus als ooit te voren. En dat met een digitaal apparaat. Gezeten achter mijn bureau met stapels papieren formats, verslagen en schema's, moest ik daar aan denken. Voor televisie is het niet anders. Televisie, telefoon, internet, het maakt niet uit waar en waarmee we het aanbod consumeren. Het enige dat werkelijk telt is passie, emoties overbrengen en verhalen vertellen. Rete goeie verhalen vertellen. Dat is waar ik mijn huidige papieren werkelijkheid bij de NPO op moet blijven enten. Het werk mag nooit verworden tot een papieren abstractie. Een complexe verantwoordelijkheid in deze tijden van heftige veranderingen, eentje waarbij ik toch mijn persoonlijke ontspanning niet uit het oog mag verliezen. Palmenliteratuur en al die andere genres die ik graag tot mij neem, schaf ik voorlopig gewoon ouderwets aan in papier, maar SF kopen en lezen gaat voortaan via de digitale snelweg. To boldly go where no man has gone before.