Nieuw culinair consumentenprogramma van Wouter Klootwijk

Met een verwijzing naar vlees of gevogelte heeft de nieuwe serie De Wilde Keuken van Wouter Klootwijk niets te maken. ‘Die titel? Da's heel eenvoudig. We maakten de opnames voor de Keuringsdienst van Waarde, maar ook voor Klootwijk aan Zee in mijn keuken. Onze ploeg noemde het ‘de wilde keuken van Klootwijk' ‘, zegt culinair journalist, kinderboekenschrijver en presentator-verslaggever Wouter Klootwijk.

‘Ik noem hem zelf ‘de ruige keuken'', zegt hij. ‘Je hebt de keurige keukens. En je hebt... nou ja (lacht)... het is hier soms een ongelofelijke bende. Ik kan er ontzettend te keer gaan. De Keuringsdienst van Waarde zou er echt een rolberoerte van krijgen.'

De keuken van Klootwijk is zijn werkkeuken. Niet de plek in zijn woonhuis waar zijn vrouw en hij ‘keurig' eten. Ingericht in een voormalige koeienstal, met onder andere een houtkacheloven en een Belgisch rookoventje, biedt deze werkkeuken hem de gelegenheid om ongestoord te ‘stinken'. ‘De meubels die erin staan heb ik zelf gemaakt. Als ik alle troep eruit zou gooien, zouden de koeien er zo weer in kunnen. ‘

In die stal begint en eindigt De Wilde keuken. ‘Klootwijk: ‘Maar het kan ook dat het avontuur elders begint en dat ik daarna in mijn keuken terecht kom. Via China, of Midden-Afrika. Buitengewoon eenvoudig. De vraag begint bij het ei. Ik bak een ei en vraag me af: wat gebeurt er als een kip geen eieren meer legt? Die vraag wordt in die aflevering over de soepkip heel mooi beantwoord.'

Script?

Klootwijk schrijft voor dagbladen ook veel over keukengereedschappen: ‘Over pannen schrijf ik met ontzettend veel plezier. Dat zijn dingetjes in de journalistiek die weinig worden gedaan. En ook over messen. Een mes is scherp. Maar hoe scherp is een mes? Da's een ingewikkelde vraag. In de serie komen we er achter dat heel veel keukenmessen niet scherp zijn als je ze koopt. We eindigen in de werkplaats van een instrumentslijper. Daar wordt het vastgesteld.'

Een journalist legt niks uit, vindt Klootwijk. ‘Je moet vragen stellen. Het moet tevoorschijn komen. Ik sprak een collega van een dagblad die een tijd tv-recensies had geschreven. Die vroeg: wie schrijft het script? Ik schoot in de lach, want ik wist niet eens wat een script was en zei: niemand schrijft een script. De regisseur Joost Engelberts en ik zijn de makers. Maar eigenlijk zijn we dat met z'n allen, met de hele ploeg.'

‘We zijn zo op elkaar ingespeeld, dat we echt kunnen zeggen: jongens we moeten morgen vroeg op. Om half acht gaan we naar de boer. En dan weten we zeker dat we met goed materiaal terugkomen. Symbiose noemen ze dat geloof ik. De afleveringen lijken spontaan, maar dat zijn ze ook. Er wordt bijna niks over gedraaid. Gaan we naar een fabriek, dan gaat de camera-man even kijken. Die zet wat licht neer. En als ik binnenkom wordt er gefilmd. Wat ik zie is echt voor de eerste keer. ‘t Is een fantastische manier van filmen. Maar, je moet er ook wel zin in hebben en niet te onzeker zijn'.

Stuiver

Aan zijn aanbevelingen die dankbaar worden overgenomen door winkeliers met een website verdient hij geen stuiver. Klootwijk: ‘ Als ik in de NRC-rubriek ‘Keukengerei' over een pan jubel, kun je er op rekenen dat het als een makkelijk soort reclame op websites wordt geciteerd. Het gebeurt zo veel.' Maar Klootwijk klaagt niet. Want zijn varkens hebben lekker gegeten en zijn onlangs geslacht. ‘De billen hangen nu aan het plafond te rijpen bij een slager die echt de beste worstenmaker van Nederland is.‘

Dineke de Zwaan

Foto: Dahl TV

De Wilde Keuken, RVU, Vanaf 6 januari op Nederland 2, 20.50 uur.