Kijne: KRANTEN

Je hoort wel eens zeggen dat de krant zijn tijd heeft gehad. Dat zou jammer zijn. Neem het omvallen van DSB en de manier waarop de verschillende media daarmee zijn omgegaan.

Op televisie was gedurende  de week van het DSB-drama een boeiend gevecht gaande, met name tussen ‘Pauw en Witteman'  en NOVA. Er zijn in de loop van de week veel behartenswaardige uitzendingen geweest,  waarin belangrijke spelers op een adequate manier ondervraagd werden.

Maar op de maandag  van  de ontknoping  ging er  iets mis.

Om te beginnen NOVA. Fijne scoop op zaterdagavond met financieel adviseur Adriaan Dorrepaal  en zijn ‘Plan B' . U weet wel: iedereen die bang was voor zijn zuurverdiende spaarcentjes werd gevraagd om deze deels om te zetten in aandelen. Dirk zou ook zijn aandeeltje bijdragen,  140 miljoen was voldoende en klaar was Kees.

 Dorrepaal zat in de studio en was ook  gefilmd terwijl hij met Scheringa overlegde, dus nogmaals: petje af, fijne scoop.

Maar waarom  zat Dorrepaal  op maandag niet opnieuw in NOVA, nadat Scheringa de hele dag had beweerd dat Wouter Bos zijn Plan B de nek om had gedraaid door te weigeren 100 miljoen in Dirks rovershol te steken? Waarom kon Dorrepaal daar niet vertellen wat ik nu de volgende dag in De Volkskrant moest lezen? Namelijk dat Scheringa op zondag opeens niet meer bereid bleek ook zelf geld op te hoesten voor Plan B. En dat er opeens geen 140 miljoen maar 200 miljoen nodig was? En hoe Scheringa tegen de rechter zei dat Bos al 100 miljoen had toegezegd terwijl daar geen sprake van was?

Ik bedoel, waarom heeft NOVA niet alles op alles gezet om deze quote van Dorrepaal in de uitzending te hebben:  ‘Het is toch absoluut van de gekke om een rechter te gaan voorliegen? Ik ben totaal verbijsterd.' 

NOVA koos er die maandag voor het grootste deel van de uitzending te wijden aan een reportage van binnenuit over de laatste dag van DSB.

De emoties van de werknemers.

Na NOVA hadden  ‘Pauw en Witteman' een uur lang de tijd om met Dirk Scheringa te praten. En één van de beweringen waarmee Scheringa tijdens die uitzending weg kwam was een zware beschuldiging aan het adres van de bewindvoerder. Die zou de verkoop van DSB aan de Amerikaanse opkoper Lone Star - plan A van het voorafgaande weekend - onmogelijk hebben gemaakt in een schandalig telefoongesprek.

 Wat de bewindvoerder precies over de telefoon tegen de baas van Lone Star had gezegd om die van de koop te doen afzien wist Scheringa ook niet, maar de beschuldiging bleef staan.

Nogal een beschuldiging.

Vandaar dat ik op mijn beurt verbijsterd was de volgende dag in de Volkskrant  wél te lezen wat de bewindvoerder tegen de Texaan had gezegd. Hij had hem domweg het vonnis van de rechter voorgelegd waarbij deze per onmiddellijk 300 miljoen en een liquiditeitsgarantie van 5 miljard eiste bij eventuele overname.

Had Scheringa die Amerikanen niet verteld. En ook bij  ‘Pauw en Witteman'  kwamen de details van dat vonnis niet ter sprake.

Hadden ze de tekst niet? Niemand op het idee gekomen om ter voorbereiding ook even met de bewindvoerder te bellen?

Het gaat me er niet om de journalistieke kwaliteiten van de NOVA-redactie of van  Pauw en Witteman en hun mensen te diskwalificeren. Die heb ik, voor wat dat waard is, hoog zitten. En misschien hebben ze zich die hele dag tevergeefs suf gebeld naar Dorrepaal en de bewindvoerder.

Dan heb ik niks gezegd.

Maar ik sluit niet uit dat er op televisie iets anders mis gaat. Kiezen we niet te vaak voor de emotie ten koste van wat minder juicy feiten? En gaat de race om dagelijkse scoops, zeker in zo'n DSB-week, niet ten koste van een grondige voorbereiding?

En kon Dirk niet mede daardoor in een week van  ‘Woekeraar uit Wognum' uitgroeien tot ‘Held van Noord-Holland'?

Ik was in ieder geval blij dat er nog kranten zijn.